του Γιώργου Σταμπουλή (*)
Το κίνημα της Κοινωνικής και
Αλληλέγγυας Οικονομίας (ΚΑΛΟ) έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία. Από τους
Πρωτοπόρους του Rochdale έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι του κινήματος. Οι
αρχές τους, ισότητα, αλληλεγγύη, επένδυση στον άνθρωπο και συλλογική - δημοκρατική
οργάνωση, αποτελούν τον πυρήνα των αξιών της σύγχρονης ΚΑΛΟ. Το κίνημα
γονιμοποιήθηκε στη συνάντησή του με τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα, πρωταρχικά το
εργατικό και τα κοινωνικά κινήματα του ύστερου 20ού αιώνα (Μάη '68 και μετά).
Στη δεκαετία του 1990 υπήρξε
απόπειρα συντηρητικής ηγεμονίας με αιχμή τον νεολογισμό του «Τρίτου Τομέα».
Επιχειρήθηκε να περιορισθεί η ατζέντα και ο ρόλος της ΚΑΛΟ, ως απλό συμπλήρωμα
μεταξύ του κράτους και της «αγοράς». Στη δική μας αντίληψη, στους περισσότερους
δρώντες στην πράξη, η ΚΑΛΟ δεν είναι συμπλήρωμα του συστήματος, αλλά
ανταγωνιστικός - εναλλακτικός στον καπιταλιστικό τρόπος παραγωγής.
