Η Αρωματοποιία Γ. Λεζεν & ΣΙΑ (Geo Le Jeune] και τα Μυροπωλεία του Πειραιά

Ένα ιδιαίτερο και πρωτότυπο  αφιέρωμα, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, βρήκα στο MLP BLO-G-SPOT ,το blog του MLP από το 2009, όπως χαρακτηριστικά παρατηρεί ο μπλόκερ.

Ενδεικτική Διαφημιστική Καταχώρηση από τον πειραϊκό Τύπο του 1905

 Εκεί, μαθαίνω ότι «από τα τέλη του 19ου αιώνα και ως τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, δίχως αμφιβολία η καλή πειραϊκή κοινωνία, ήτοι η μεσαία (αστική) τάξη και οι πλούσιοι βιομήχανοι, εργοστασιάρχες, εφοπλιστές, έμποροι κτλ, τείνουν να ακολουθήσουν ξενόφερτες εκ Δύσης επιταγές τόσο όσον αφορά τις ενδυματολογικές τους προτιμήσεις όσο και ως προς την κοινωνική συμπεριφορά τους.

Η Μεταλλευτική Ιστορία της Μήλου

Ο MILOTERRANEAN.GR είναι ένας καλά στημένος διαδικτυακός τόπος, για τη μεταλλευτική ιστορία της Μήλου, στον οποίο μπορείτε να βρείτε Χάρτες, με αναλυτική ξενάγηση, στοιχεία για τα Πετρώματα και τα Ορυκτά του νησιού, άλλο σχετικό πληροφοριακό υλικό.

 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ο Πίνακας που ακολουθεί, που τον αλίευσα από εκεί, με τις σημαντικότερες ιστορικές στιγμές, ως προς την ανάπτυξη της μεταλλευτικής στο νησί της Μήλου:

Ο «Xώρος» σήμερα

του Σίμου Ανδρονίδη

O χώρος ως έννοια και ως υλικότητα είναι πολύ σημαντικός για την κατανόηση του εύρους της κεφαλαιοκρατικής κρίσης. Η ίδια η κεφαλαιοκρατική κρίση νοούμενη ως «υλική αποτύπωση» εκδιπλώνεται εντός μίας συγκεκριμένης εδαφικής επικράτειας, μεταβάλλοντας την δομική έννοια του χώρου. Ο χώρος κατακερματίζεται, θρυμματίζεται και μετασχηματίζεται σε «κυψέλη», σε έναν «κυψελοειδή» χώρο ο οποίος βαίνει προς αξιοποίηση και εκμετάλλευση. Η συγκεκριμένη κατάτμηση σε τύποις μικρές χωρικές  «κυψέλες», σε «κουτιά» αντικειμενικής οικονομικής αξίας αλλά έμφορτης υποκειμενικής μνήμης και πράξης δίδει το στίγμα της κρισιακής-χωρικής οριοθέτησης.

Σε αυτό το πλαίσιο, μείζον ρόλο για την οριοθέτηση του χώρου διαδραματίζουν δύο παράμετροι: 

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία: Άμυνα ή Επίθεση;

του Γιώργου Σταμπουλή (*)

Το κίνημα της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας (ΚΑΛΟ) έχει βαθιές ρίζες στην ιστορία. Από τους Πρωτοπόρους του Rochdale έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι του κινήματος. Οι αρχές τους, ισότητα, αλληλεγγύη, επένδυση στον άνθρωπο και συλλογική - δημοκρατική οργάνωση, αποτελούν τον πυρήνα των αξιών της σύγχρονης ΚΑΛΟ. Το κίνημα γονιμοποιήθηκε στη συνάντησή του με τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα, πρωταρχικά το εργατικό και τα κοινωνικά κινήματα του ύστερου 20ού αιώνα (Μάη '68 και μετά).

Στη δεκαετία του 1990 υπήρξε απόπειρα συντηρητικής ηγεμονίας με αιχμή τον νεολογισμό του «Τρίτου Τομέα». Επιχειρήθηκε να περιορισθεί η ατζέντα και ο ρόλος της ΚΑΛΟ, ως απλό συμπλήρωμα μεταξύ του κράτους και της «αγοράς». Στη δική μας αντίληψη, στους περισσότερους δρώντες στην πράξη, η ΚΑΛΟ δεν είναι συμπλήρωμα του συστήματος, αλλά ανταγωνιστικός - εναλλακτικός στον καπιταλιστικό τρόπος παραγωγής.

Το πρώτο Συνεταιρικό Εναλλακτικό Σχολείο της Ελλάδας θα είναι στη Θεσσαλονίκη

Το «Big Bang School» θα λειτουργήσει από τον Σεπτέμβριο του 2017 στο Λάκκωμα Χαλκιδικής

Της Μαρίας Ζαμπέτη

Εκεί που συναντιέται η φύση με την τεχνολογία και την εκπαίδευση βρίσκεται το πρώτο εναλλακτικό δημοτικό σχολείο στην Ελλάδα, με βασικό πυλώνα τους... γονείς.

Από τον Σεπτέμβριο του 2017, το ιδιωτικό δημοτικό σχολείο «Big Bang School» θα λειτουργήσει σε μια έκταση 19 στρεμμάτων στο Λάκκωμα Χαλκιδικής, με δυναμική 300 παιδιών, με δύο τμήματα των 25 μαθητών σε κάθε τάξη, στο οποίο σημαντικό ρόλο θα παίζουν η επαφή με τη φύση, η δημιουργία, αλλά και η χρήση της τεχνολογίας.

Η Διαχείριση της Φύσης και η «Τραγωδία των Κοινών»

Του Σπύρου Ψαρούδα (*)

Η έννοια των «κοινών» έχει πολλές και ενδιαφέρουσες πτυχές. Ο όρος εµφανίζεται σε διάφορα ιστορικά πλαίσια. Πρώτα απ’ όλα, ο όρος συνδέεται µε τις περιφράξεις γης (land enclosure) κατά τη διάρκεια της προ-καπιταλιστικής περιόδου ή στις αρχές του καπιταλισµού στην Αγγλία και τις διαδικασίες πρωταρχικής συσσώρευσης (από τον 16ο αιώνα και µετά). Ξανασυναντάµε τον όρο στις επεξεργασίες από το ιταλικό κίνηµα της εργατικής αυτονοµίας στη δεκαετία του 1960. Ξαναέρχεται στο προσκήνιο τις τελευταίες µία-δύο δεκαετίες, µε το διαδίκτυο, τα λογισµικά ανοιχτού κώδικα, τα δίκτυα οµότιµης παραγωγής, καθώς επίσης, όλο και περισσότερο, στο κίνηµα της εναλλακτικής παγκοσµιοποίησης. Οι Νέγκρι και Χαρντ ανανέωσαν τη συζήτηση γύρω από ανάλογα θέµατα, µε την τριλογία των βιβλίων τους «Αυτοκρατορία», «Πλήθος» και «Κοινοπολιτεία» (Commonwealth).

Σύµφωνα µε µια από τις πιο ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις , τα κοινά δεν πρέπει να τα αντιλαµβανόµαστε απλώς ως πόρους για τους οποίους δεν χρειάζεται να πληρώνουµε. Για να αντιληφθούµε τα κοινά πρέπει να συµπεριλάβουµε τρία πράγµατα την ίδια στιγµή. Πρώτα από όλα τα κοινά περιλαµβάνουν κάποιου είδους κοινούς πόρους που γίνονται αντιληπτοί ως µη εµπορευµατικά µέσα για την εκπλήρωση αναγκών των ανθρώπων. Δεύτερον, τα κοινά δηµιουργούνται και διατηρούνται από κοινότητες, που είναι σύνολα από commoners (κοινωνούς), οι οποίοι µοιράζονται αυτούς τους κοινούς πόρους, και καθορίζουν οι ίδιοι τους κανόνες σύµφωνα µε τους οποίους παρέχεται πρόσβαση και χρήση σε αυτούς.

Διήμερο για την Αυτοδιαχείριση και την Άμεση Δημοκρατία: Σαββατοκύριακο, 21 και 22 Μαΐου, στη Νομική

Το Σαββατοκύριακο 21-22 Μαΐου, οργανώνεται στη Νομική Αθηνών, ένα ενδιαφέρον διήμερο για την Αυτοδιαχείριση και την Άμεση Δημοκρατία.

Τίτλος της εκδήλωσης: «Αυτοδιαχείριση και Άμεση Δημοκρατία».

Θα πραγματοποιηθεί στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Αμφιθέατρο Παπαρηγοπούλου , καθώς και στις Αίθουσες Πολίτη και Χατζηδάκη. Η είσοδος θα γίνεται από την οδό Σόλωνος.

Ακολουθεί το πρόγραμμα των Θεματικών Εισηγήσεων και των Εργαστηρίων του Διημέρου:

Καλά νέα από τη Σουηδία: Από το οχτάωρο, περνάμε στο εξάωρο;

του Ντέιβιντ Κράουτς (*)

μετάφραση: Γιάννης Χατζηδημητράκης

Ένας σουηδικός οίκος ευγηρίας φαντάζει, μάλλον, απρόσμενο περιβάλλον για ένα πείραμα σχετικά με το μέλλον της εργασίας. Ωστόσο, μια μικρή ομάδα νοσηλευτών και νοσηλευτριών ηλικιωμένων στη Σουηδία έχει κάνει ριζικές αλλαγές στην καθημερινότητά της, σε μια προσπάθεια βελτίωσης της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της.

Πίνακας της Sigrid Hjertén

 Τον Φεβρουάριο οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες άρχισαν να δουλεύουν εξάωρο αντί για οκτάωρο με τον ίδιο μισθό. Είναι η πρώτη ελεγχόμενη δοκιμή μείωσης του χρόνου εργασίας, καθώς η δεξιά πολιτική μετατόπιση στη Σουηδία, μια δεκαετία πριν, είχε ακυρώσει προηγούμενες προσπάθειες διερεύνησης εναλλακτικών λύσεων για τον χρόνο εργασίας.

Έρευνα: Βιομηχανική Αρχαιολογία και Βιομηχανική Κληρονομιά

Η Βιομηχανική Αρχαιολογία είναι μια νέα διεπιστημονική κατεύθυνση έρευνας, που επιγραμματικά θα μπορούσε να οριστεί ως η επιστήμη που ασχολείται με ό,τι απέμεινε από την ανθρώπινη εργασία μέσα στο χρόνο, με στόχο την διάσωση, διαφύλαξη, καταγραφή, αξιολόγηση, αποκατάσταση και επανάχρηση βιομηχανικών μνημείων, ιστορικών τόπων (βιομηχανικων ζωνών), εγκαταστάσεων και μηχανημάτων.

Το βιομηχανικό μνημείο γίνεται η κυριότερη μαρτυρία, που μαζί με τα φωτογραφικά τεκμήρια, τα αρχεία, τις μαρτυρίες, τον τεχνολογικό εξοπλισμό και άλλα, συνθέτουν την πλήρη εικόνα εκείνης της ανθρώπινης δραστηριότητας και της ιστορικής περιόδου κατά την οποία πραγματώθηκε.

Κεν Λόουτς: «Αυτό που συνέβη στη διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου, μας δίνει ένα δείγμα της κοινωνίας που θα μπορούσαμε να κτίσουμε σήμερα.»

Ο Ισπανικός εμφύλιος είναι μια ιστορία γεμάτη πάθος, ελπίδες, συμφωνίες και προδοσίες. Έπρεπε να καταγράψουμε αυτή τη σημαντική στιγμή: μια εποχή όπου οι άνθρωποι πήραν στα χέρια τους τη ζωή τους, έτοιμοι ακόμα και να πεθάνουν για ένα ιδανικό. Πρόκειται για μιαν από τις τελευταίες μεγάλες ιδεολογικές σταυροφορίες.  

Το ζήτημα, λοιπόν, σ΄ αυτή την ταινία δεν ήταν μόνο ν’ ασχοληθούμε με την πολιτική, αλλά και να προκαλέσουμε ανθρώπινα συναισθήματα.