Ακρόπολη - Ενός κακού μύρια έπονται. Του Τάση Παπαϊωάννου

Προ ημερών είχα την ευκαιρία να επισκεφθώ τον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης. Ανηφόρισα στα εξαιρετικά πλακόστρωτα του Πικιώνη και θαύμασα για ακόμη μία φορά το κορυφαίο έργο του σημαντικού αρχιτέκτονα-Δασκάλου.

 

Την απαράμιλλη τέχνη της χειρωναξίας των μαστόρων, που πελέκησαν και άρμοσαν με τόση γνώση και σοφία τις πέτρες, τις μαρμαρόπλακες, τα καλαίσθητα τσιμεντένια μοτίβα που μπλέκονταν ανάμεσά τους, αλλά και το πόσο αρμονικά έστεκαν στο τοπίο, δίπλα στα βράχια, στα δένδρα, στους θάμνους.

Οι αντιπυρικές λωρίδες, οι δασικοί δρόμοι και η εθνική πληγή του διαγκωνισμού για τις Εργολαβίες και τα Προγράμματα. Του Ελευθέριου Σταματόπουλου.

Το άρθρο ‘Οι αντιπυρικές λωρίδες, οι δασικοί δρόμοι και η εθνική πληγή του διαγκωνισμού για τις Εργολαβίες και τα Προγράμματα’ του Ελευθέριου Σταματόπουλου δημοσιεύτηκε αρχικά στο DASARXEIO.COM. Ο Δρ Ελευθέριος Σταματόπουλος είναι Δασολόγος-Περιβαλλοντολόγος Μελετητής.

Τα τελευταία χρόνια και πιο πολύ τώρα με τις μεγάλες συμφορές βγαίνουν διάφοροι Αυτοδιοικητικοί «Άρχοντες» και όχι μόνο και μιλάνε για τις Δασικές Πυρκαγιές λες και είναι Δασολόγοι ειδικοί. Τελευταία επιδόθηκαν ξανά στο σπορ των εμπρησμών.

Τροφές που δεν είναι τόσο υγιεινές όσο νομίζουμε. Της Γεωργίας Κυπριανού

Το άρθρο ‘Τροφές που δεν είναι τόσο υγιεινές όσο νομίζουμε’ της Γεωργίας Κυπριανού δημοσιεύτηκε στο MEDNUTRITION.GR. Η Γεωργία Κυπριανού είναι Διαιτολόγος – Διατροφολόγος BSc, πτυχιούχος του Αλεξάνδρειου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Θεσσαλονίκης. 

 

Χάρη στις διατροφικές τάσεις που κάνουν την εμφάνιση τους κάθε χρόνο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τις παραπλανητικές ετικέτες τροφίμων αλλά και τις αντικρουόμενες διατροφικές πληροφορίες που διαβάζουμε καθημερινά στο διαδίκτυο, η γενική αντίληψη για το ποια τρόφιμα είναι πραγματικά υγιεινά μπορεί να διαστρεβλωθεί. Μήπως τελικά αρκετές από τις φαινομενικά «αθώες» τροφές που έχεις στο ντουλάπι σου, δεν είναι τόσο υγιεινές όσο νομίζεις; Παρακάτω ακολουθεί μια λίστα με τα τρόφιμα που εσφαλμένα έχουν κερδίσει το «φωτοστέφανο της υγείας» και ενδεχομένως η συχνή κατανάλωση τους να πρέπει να επανεξεταστεί.

 

Η ίδια η ζωή μας, ένα αυθαίρετο. Του Τάση Παπαϊωάννου

Δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις μακριά. Μια βόλτα προς το Σούνιο ή το Λαύριο είναι αρκετά αποκαλυπτική για να συνειδητοποιήσεις πώς χτίζουμε στη χώρα μας. Τα σπίτια, έτσι όπως τα βλέπεις από μακριά, απλώνονται σαν αρρώστια πάνω στις πλαγιές των λόφων, δίπλα σε παραλίες, σε απόκρημνες ακτές, σε δασικές εκτάσεις.

 

Απλώνονται σαν τη φωτιά που κατακαίει ό,τι βρει στο πέρασμά της, με την ίδια ταχύτητα, αφήνοντας κατεστραμμένα τοπία στο πέρασμά της. Τι θλίψη! Πανέμορφα τοπία που τα χάρηκαν και τα ύμνησαν τόσες και τόσες γενιές πριν από εμάς, τοπία που έπρεπε να μείνουν αλώβητα από την ανθρώπινη βουλιμία.

Η Τέχνη στα Σχολειά μας. Του Τάση Παπαϊωάννου

 Το άρθρο ‘Η Τέχνη στα σχολειά μας’ του Τάση Παπαϊωάννου δημοσιεύτηκε στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Ο Τάσης Παπαϊωάννου είναι Αρχιτέκτονας -Καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ.

 

Χρειαζόμαστε ελεύθερα μυαλά και όχι παιδιά-ρομπότ! Παιδιά να αμφιβάλλουν, να πειραματίζονται και να δοκιμάζουν με ό,τι μέσον διαθέτουν, να βλέπουν το σχολείο ως χώρο έμπνευσης, ελεύθερης δημιουργίας και όχι καταναγκασμού.

Φρίκη. Οι Μυκήνες καμμένες! Του Μάνου Στεφανίδη

Σήμερα είναι ημέρα πένθους και για τον παγκόσμιο πολιτισμό. Όσο κι αν οι νεοέλληνες περί άλλα τυρβάζουν. Γράφει ο ΜΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ , συγγραφέας, κριτικός τέχνης και καθηγητής, στο HUFFINGTONPOST GREECE

 

Όχι δεν αντέχεται. Σήμερα είναι ημέρα πανελληνίου πένθους. Έστω κι αν λίγοι το αντιλαμβάνεστε. Οι Μυκήνες καμμένες! Η αφετηρία των Ομηρικών επών και της Τραγωδίας. Εδώ που η Ιστορία έγινε Μύθος!Τα κτίσματα του 13ου αι. π.Χ. Ο λεγόμενος τάφος της Κλυταιμνήστρας. Η Πύλη των Λεόντων που πρωτοανέσκαψε το 1841 το Γεώργιος Πιττάκης. Τρεις διακόσια χιλιάδες χρόνια πριν. Παρά τα καθησυχαστικά λόγια του ΥΠΠΟ. Η φωτιά εντός του ανακτόρου και του θρησκευτικού Κέντρου στο νοτιοδυτικό άκρο του τείχους των Κυκλώπων. Αυτού του ιερού χώρου που ανέσκαψε ο Wace κι ο πολύς Λόρδος William Taylor ( ως το 1969) και συνέχισαν από το 1957 ο εκ Σμύρνης Γεώργιος Μυλωνάς (1988-1998), του Saint Louis University, ( ταφικός περίβολος Β κλπ.) και από το 1985 ο δάσκαλος μου, ακαδημαϊκός Σπύρος Ιακωβίδης ως τον θάνατο του (1923 - 2013) .

Clearview AI: Το χρονικό του προδιαγεγραμμένου τέλους της Ιδιωτικότητας; Του Δημήτρη Βέρρα

3 δισεκατομμύρια φωτογραφίες. Φωτογραφίες απλών πολιτών, που έχουν συλλεγεί από αναρτήσεις δικές τους ή και τρίτων προσώπων στα social media ή από οποιαδήποτε άλλη δημοσίως προσβάσιμη πηγή του διαδικτύου.

1 βάση δεδομένων που πωλείται (ή δίνεται δωρεάν προς δοκιμή) σε κάθε ενδιαφερόμενο.

1 εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης με δυνατότητα αναγνώρισης προσώπου και ταυτοποίησης ατόμων μέσω εξαγωγής βιομετρικών υποδειγμάτων από τις φωτογραφίες της βάσης δεδομένων.

Τα Φύκια και οι Αμμοθίνες δεν είναι ο εχθρός στις Παραλίες μας. Της Ράνιας Τζωράκη και του Κώστα Καλαμποκίδη

‘Τα Φύκια και οι Αμμοθίνες δεν είναι ο εχθρός στις Παραλίες μας’, άρθρο της Ράνιας Τζωράκη και του Κώστα Καλαμποκίδη που δημοσιεύτηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. H Ράνια Τζωράκη είναι καθηγήτρια Διαχείρισης Παρακτίου Περιβάλλοντος στο Τμήμα Ωκεανογραφίας και Θαλασσίων Βιοεπιστημών στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και ο Κώστας Καλαμποκίδης είναι καθηγητής Φυσικών Καταστροφών στο Τμήμα Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.

 

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - Το πιο γνωστό φυτό που φυτρώνει στις αμμοθίνες είναι το κρινάκι της θάλασσας (Pancratium maritimum) ή Παγκράτιο το παράλιο, που το αποκαλούν και «κρινάκι της Παναγίας».

Αυτές τις ημέρες με το άνοιγμα των παραλιών παρατηρούμε να χρησιμοποιούνται βαριά μηχανήματα, μπουλντόζες και μικρά ερπυστριοφόρα για την απομάκρυνση βλάστησης και φυκιών, την «αποψιλωτική» ισοπέδωση της άμμου, την απομάκρυνση των αμμοθινών (αμμόλοφοι) και την εγκατάσταση των βάσεων των ομπρελών και των άλλων προσωρινών κατασκευών.

Το Μέλλον του Δάσους. Του Σπύρου Ντάφη

Με αφορμή τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από το θάνατο του μεγάλου δασκάλου και δασολόγου, Σπύρου Ντάφη, το DASARXEIO αναδημοσίευσε ένα κείμενό του για το μέλλον του δάσους, που, παρότι πέρασαν δέκα χρόνια από τότε που πρωτοδημοσιεύτηκε, παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ. 

Ο Σπύρος Ντάφης γεννήθηκε στην Καστανιά Τρικάλων το έτος 1927. Σπούδασε στο Τμήμα Δασολογίας ΑΠΘ και στο Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο της Ζυρίχης, από όπου αναγορεύτηκε διδάκτορας των τεχνικών επιστημών. Υπήρξε καθηγητής της έδρας της Δασοκομίας και Ορεινής Υδρονομικής ΑΠΘ, με πλούσιο ερευνητικό, εκπαιδευτικό και συγγραφικό έργο. Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, Κοσμήτορας της Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος, Πρόεδρος του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος, Πρόεδρος του Ταμείου Διοικήσεως και Διαχειρίσεως Πανεπιστημιακών Δασών, Γενικός Γραμματέας του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου και Πρόεδρος του «Group S06-091UFRO” των Καθηγητών της Δασοκομίας.

Σπύρος Ντάφης

Υπήρξε σύμβουλος του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας για τα ελληνικά δάση, επιστημονικός σύμβουλος του ΕΚΒΥ από την ίδρυσή του, το 1991 και, από το 2010, Πρόεδρος του Εκτελεστικού Συμβουλίου του.

Διαμόρφωσε τον σύγχρονο τρόπο άσκησης της δασοπονίας στην Ελλάδα, καθοδήγησε επιστημονικά την ίδρυση του Δικτύου Natura 2000 και συνέβαλε στην αποκατάσταση πολλών σημαντικών δασών. Τελευταίο έργο του, η προσαρμογή της διαχείρισης των ελληνικών δασών στην κλιματική αλλαγή.

Το πάντα επίκαιρο Το Μέλλον του Δάσους, του Σπύρου Ντάφη πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό “ΑΜΦΙΒΙΟΝ” [τεύχος 79, Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2009] Διμηνιαία έκδοση του Ελληνικού Κέντρου Βιοτόπων – Υγροτόπων (ΕΚΒΥ). Το διαβάζουμε συντροφιά:

Τα Πανεπιστήμια, μοχλός ανάπτυξης Καινοτομίας. Του Στράτου Στυλιανίδη

Το άρθρο ‘Τα Πανεπιστήμια, μοχλός ανάπτυξης Καινοτομίας’, του Στράτου Στυλιανίδη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Ο Στράτος Στυλιανίδης είναι αντιπρύτανης Έρευνας και Διά Βίου Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ).

Μονόδρομο για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας φαίνεται να αποτελεί η τριπλή έλικα της έρευνας, της εκπαίδευσης και της καινοτομίας. Στον απόηχο μιας υποδειγματικής για τη χώρα συνεργασίας μεταξύ επιστήμης και πολιτείας με πολλαπλά οφέλη προς την κοινωνία, η διασύνδεση των ελληνικών πανεπιστημίων με τον πραγματικό κόσμο είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Παρά τις υψηλές θέσεις που περήφανα καταλαμβάνει ο ελληνικός ερευνητικός ιστός στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια κατάταξη, φαίνεται ότι παραμένει αναξιοποίητος, όπως φανερώνουν και οι παραδόξως χαμηλές επιδόσεις μας στην καινοτομία. Η είδηση των τελευταίων εβδομάδων για την εξαγορά της εταιρείας Think Silikon, τη μεγαλύτερη εξαγορά στον τομέα της υψηλής τεχνολογίας στην Ελλάδα, τάραξε τα νερά στους εγχώριους επιχειρηματικούς κύκλους που έστρεψαν το βλέμμα και πάλι στην deep-tech νεοφυή επιχειρηματικότητα.

Ασπίδα για το μέλλον του Αιγαίου. Της Θεοδώρας Πετανίδου

Το άρθρο ‘Ασπίδα για το μέλλον του Αιγαίου’ της Θεοδώρας Πετανίδου δημοσιεύτηκε στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Η Θεοδώρα Πετανίδου είναι Καθηγήτρια Οικολογίας και Οικογεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Επανακαλλιέργεια αναβαθμίδων

Βιώνοντας σήμερα τα πρώτα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής, αντιληφθήκαμε ότι οι αναβαθμίδες έχουν λειτουργήσει επί χιλιετίες στο Αιγαίο ως «πράσινες υποδομές» ρυθμίζοντας κλίμα και οικονομία νερού, αναχαιτίζοντας τη διάβρωση, αμβλύνοντας τη σφοδρότητα των φυσικών καταστροφικών φαινομένων. Αποτελούν, λοιπόν, μια ασπίδα για το μέλλον του Αιγαίου, μάλιστα χωρίς επενδυτικές δαπάνες, με μόνη απαίτηση το ξαναπρασίνισμά τους.

Fake News και Κορονοϊός. Της Καλλιόπης Τερζίδου

Το άρθρο ‘Fake News και Κορονοϊός’ της Καλλιόπης Τερζίδου δημοσιεύτηκε στο ELLAK.GR. Η Καλλιόπη Τερζίδου είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,  με μεταπτυχιακές σπουδές στο Δίκαιο και τις Ψηφιακές Τεχνολογίες στο Πανεπιστήμιο του Leiden.

Η πανδημία του κορονοϊού χαρακτηρίζεται όχι μόνο από την ταχεία εξάπλωση του ιού και την αδυναμία άμεσης αντιμετώπισης του αλλά και από την ταχύτητα εξάπλωσης σχετικών fake news. Ψευδείς  και αβάσιμες πληροφορίες διαδίδονται μέσω ιστοσελίδων, μέσων κοινωνικής δικτύωσης και blogs.

Εμβόλιο για Covid-19: η ώρα της ανθρώπινης “ενηλικίωσης”. Της Μαριανέλλας Κλώκα

Το άρθρο «Εμβόλιο για covid-19: η ώρα της ανθρώπινης “ενηλικίωσης”» της ΜΑΡΙΑΝΕΛΛΑΣ ΚΛΩΚΑ δημοσιεύτηκε στο PRESSENZA.COM. Η Μαριανέλλα Κλώκα είναι κάτοικος Αθηνών, μέλος του Ανθρωπιστικού Κινήματος από το 1990 και ιδρυτικό μέλος του Οργανισμού Κόσμος χωρίς πολέμους και βία στην Ελλάδα. Αυτή την περίοδο εργάζεται στο τμήμα διεκδίκησης δικαιωμάτων της ΜΚΟ, PRAKSIS.

“Το εμβόλιο που θα προκύψει, θα είναι ένα παγκόσμιο δημόσιο αγαθό“, δήλωσε τη Δευτέρα ο Εμ. Μακρόν κατά τη σύσκεψη πολιτικής και οικονομικής δέσμευσης που διοργάνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με σκοπό να βρεθούν 7,5 δις ευρώ για εμβόλιο για τον κορωνοϊό. Στην ίδια γραμμή και η γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ. Πρωτόγνωροι και ενδιαφέροντες ήχοι στα αυτιά όσων από εμάς παρακολουθούμε ζητήματα έρευνας και ανάπτυξης εντός χωρών Ε.Ε. εδώ και κάποια χρόνια.

Μια άλλη διάσταση σε αυτές τις δηλώσεις θα μπορούσε να είναι ότι οι συγκεκριμένοι δύο ηγέτες εκπροσωπούν ευρωπαϊκές χώρες με πολύ δυνατή βιομηχανία φαρμάκου. Φαντάζομαι είναι ευρύτατα γνωστά ονόματα εταιρειών όπως Sanofi, Bayer, Merck και άλλων “ισχυρών παιχτών” στο χώρο της έρευνας και ανάπτυξης του φαρμάκου και ενίοτε της καινοτομίας. Μήπως λόγια, που δεν συνοδεύονται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις ως προς το πώς θα γίνουν πραγματικότητα, καθησυχάζουν τα πλήθη και ταυτόχρονα κλείνουν το μάτι στον ιδιωτικό τομέα;

Η προαναφερθείσα εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, καθώς σχεδόν όλα τα χρήματα συγκεντρώθηκαν. Αυτό που ζητάμε όμως ως κοινωνίες – και δεν είναι ακόμα διόλου σαφές – είναι το πώς θα διατεθούν αυτά τα χρήματα, με τι είδους ρήτρες, σε ποιους και με τι ανάθεση, ώστε οι δηλώσεις των ηγετών να γίνουν πραγματικότητα.

Τι θα συμβεί για παράδειγμα με τις πατέντες του εμβολίου εφόσον «δεν θα ανήκει σε κανέναν»; Πώς θα καθοριστεί η τιμή του ώστε να είναι «προσιτό» και πώς θα καταφέρουμε την ανάπτυξή του στην επιθυμητή κλίμακα για να φτάσει σε όλους τους πληθυσμούς του κόσμου χωρίς να επιβαρύνει ούτε τις τσέπες των ανθρώπων, ούτε τους προϋπολογισμούς των Υπουργείων Υγείας; Θα δημιουργηθεί ένας νέος δημόσιος φορέας που θα γίνει κάτοχος των πατεντών της καινοτομίας που θα προκύψει για θεραπείες ή εμβόλιο για τον κορωνοϊό ή θα καταλήξουμε πάλι σε θρίαμβο του υπάρχοντος μοντέλου που θα δίνει πλήρη έλεγχο στον ιδιωτικό τομέα; Τώρα που είναι σαφές ότι η Ε.Ε. και άλλα κράτη βάζουν εξαρχής χρήματα, πώς θα διασφαλίσουμε το δημόσιο συμφέρον;

Το σίγουρο σε όσα μας αφορούν ως κοινωνία πολιτών είναι πως θα επιδιώξουμε την εκπροσώπηση και τη συμμετοχή μας σε κάθε συζήτηση για το πώς θα χρηματοδοτηθούν από δημόσιους πόρους οι προσπάθειες των ερευνητών του ιδιωτικού τομέα για να διεκδικήσουμε να είναι το παραγόμενο αποτέλεσμα «παγκόσμιο δημόσιο αγαθό». Η συζήτηση πρέπει να ανέβει στην πολιτική ατζέντα, ξεκαθαρίζοντας τι σημαίνει όχι μονοπωλιακή πρόσβαση, όπως δήλωσε ο Έλληνας Πρωθυπουργός κατά την ίδια συνάντηση της Ε.Ε. Αφού διασαφηνιστεί ο όρος, είναι απαραίτητη η συντονισμένη άσκηση πίεσης προς τις Βρυξέλλες αλλά και προς τους άλλους ηγέτες που χρηματοδοτούν τις προσπάθειες της ΕΕ. για να γίνουν οι απαραίτητες πολιτικές κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση.

Η έως τώρα εμπειρία και οι εγγραφές μας από την πανδημία, μας κόστισαν την όποια ανεμελιά και ξενοιασιά είχε απομείνει. Σε αυτή τη βίαιη ενηλικίωση, μάλλον πρέπει να επιδείξουμε περισσότερη κοινή λογική και εξυπνάδα: έχοντας ως βασική προτεραιότητα το δημόσιο συμφέρον, και προσφέροντας ήδη δημόσια χρηματοδότηση ποικιλοτρόπως, να ανταμείψουμε και την ιδιωτική πρωτοβουλία που υπηρετεί την καινοτομία, αλλά όχι με όρους χρηματιστηρίου. Να οριοθετήσουμε μια θέση στον ιδιωτικό τομέα στην παγκόσμια μάχη απέναντι στις προκλήσεις υγείας, που να του παρέχει κίνητρα, να μπορεί να μειώνει το επενδυτικό ρίσκο αλλά και να διέπεται από διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα. Ως κοινωνία των πολιτών, έχουμε ευθύνη να μην το αφήσουμε αυτό μόνο στα χέρια των ειδικών, αλλά να επιμείνουμε μέχρι να συμβεί.

Πηγή: ΜΑΡΙΑΝΕΛΛΑ ΚΛΩΚΑ , PRESSENZA.COM

«Καθαρές» Δημόσιες Συμβάσεις: ένα διαχρονικό επείγον. Της Εμμανουέλας Παπαδοχατζάκη

Το άρθρο ‘«Καθαρές» Δημόσιες Συμβάσεις: ένα διαχρονικό επείγον’, της ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑΣ ΠΑΠΑΔΟΧΑΤΖΑΚΗ δημοσιεύτηκε στο HUFFINGTONPOST.GR. Η Εμμανουέλα Παπαδοχατζάκη είναι Δικηγόρος Αθηνών, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών (LL.M.) στο Δίκαιο Ενέργειας και Περιβάλλοντος από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου KU Leuven, Νομική Σύμβουλος του Προγράμματος «Σύμφωνο Ακεραιότητας» της Διεθνούς Διαφάνειας-Ελλάδος.

Η ιδιαίτερη συγκυρία που έχει διαμορφωθεί με την έλευση της πανδημίας του νέου κορωνοϊού (COVID-19) φέρνει για ακόμη μία φορά στο φως την αναγκαιότητα για «καθαρές» δημόσιες συμβάσεις. Στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο, θεσπίζονται μέτρα έκτακτης ανάγκης και αναζητούνται διαρκώς τρόποι, για να καλυφθούν οι επιτακτικές ανάγκες που έχουν προκύψει. Η κάλυψη των αναγκών αυτών απαιτεί αναμφισβήτητα την άμεση αντίδραση των αρχών και έχει οδηγήσει στην υιοθέτηση, σε ευρεία κλίμακα, εξαιρετικών, κατεπειγουσών διαδικασιών για την εξασφάλιση και λήψη, μέσω δημοσίων συμβάσεων, των απαιτούμενων κάθε φορά υπηρεσιών και προμηθειών. 

ΣΗΜΕΡΑ: Ξεκινούν οι ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ - #snfccAtHome, με την Άννα Κοκκίνου να διαβάζει Γεώργιο Βιζυηνό

Με μία συγκλονιστική ερμηνεία του αριστουργήματος του Γεωργίου Βιζυηνού ‘Ο Μοσκώβ Σελήμ’, η Άννα Κοκκίνου εγκαινιάζει τη νέα διαδικτυακή ηχητική σειρά Αναγνώσεις του #snfccAtHome.

Δημοσιευμένο το 1895, έναν χρόνο πριν τον θάνατο του Γεωργίου Βιζυηνού, πατέρα του Νεοελληνικού Διηγήματος, Ο Μοσκώβ Σελήμ είναι το τελευταίο και, κατά γενική παραδοχή, το σπουδαιότερο διήγημά του.

Πέθανε ο σημαντικός συγγραφέας και ακτιβιστής Περικλής Κοροβέσης

Έφυγε από τη ζωή ο συγγραφέας και ακτιβιστής Περικλής Κοροβέσης σε ηλικία 79 ετών.

Το πρώτο και πιο γνωστό του βιβλίο είναι οι Ανθρωποφύλακες (1969), όπου περιγράφονται τα βασανιστήρια στα οποία προέβαινε η Χούντα των Συνταγματαρχών και η προσωπική του εμπειρία.

Ο Περικλής Κοροβέσης γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1941 στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας. Σπούδασε Θέατρο με τον Δημήτρη Ροντήρη, σημειολογία με τον Ρολάν Μπαρτ και παρακολούθησε μαθήματα των Πιερ Βιντάλ-Νακέ, Μαρσέλ Ντετιέν, Κορνήλιου Καστοριάδη και άλλων στο Παρίσι. Από μικρή ηλικία μετείχε στο μαχητικό δημοκρατικό κίνημα της αριστεράς. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε επί Χούντας.

Το Μάθημα της Ιταλίας: Τι έπρεπε να γίνει στην Ελλάδα ΧΘΕΣ. Του Γεράσιμου Γραμματικόπουλου

‘Το μάθημα της Ιταλίας: Τι έπρεπε να γίνει στην Ελλάδα ΧΘΕΣ’ δημοσίευσε ο Γεράσιμος Γραμματικόπουλος στο ANTAPOCRISIS.GR. Ο Γεράσιμος Γραμματικόπουλος είναι γιατρός, νευρολόγος, πρώην εργαζόμενος στο ΠΓΝΠ. Σπούδασε στη Νάπολη της Ιταλίας.

Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές η Ιταλία περνάει δραματικές ώρες, σε μαζική καραντίνα σε ολόκληρη την επικράτεια, μαζικό lockdown με ανοιχτά μόνο τα supermarket που μπορούν να εγγυηθούν τουλάχιστον 1 μέτρο απόσταση ανάμεσα στους επισκέπτες, με πορτιέρηδες και ουρές απέξω σαν να ήταν το πιο σικάτο club, οικογένειες που κλαίνε νεκρούς παππούδες και όχι μόνο από μακριά, τα νοσοκομεία σε σχεδόν πλήρη κατάρρευση, έχοντας αναστείλει κάθε άλλη λειτουργία πέραν του COVID-19 και των κατεπειγόντων, άμεσα επικίνδυνων για την ζωή συμβάντων, με τους γιατρούς και τους νοσηλευτές σε εξάντληση και απόγνωση, με κάποιους να παραμένουν στο νοσοκομείο για να μην ρισκάρουν μια μετάδοση σε αγαπημένα τους πρόσωπα στο σπίτι που έχουν λόγο να φοβούνται. Με δυο λόγια, πόλεμος κανονικός. Μα πώς συνέβη αυτό;

Το Δικαίωμα Πρόσβασης στα Προσωπικά Δεδομένα σας. Της Μαρίας–Αλεξάνδρας Παπουτσή

Το άρθρο ‘Το Δικαίωμα Πρόσβασης στα προσωπικά δεδομένα σας’ της Μαρίας – Αλεξάνδρας Παπουτσή δημοσιεύτηκε στο HOMODIGITALIS.GR. Η Μαρία-Αλεξάνδρα Παπουτσή είναι Δικηγόρος με ειδίκευση στο Διεθνές Δίκαιο και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (LL.M.). Τα τελευταία έτη ασχολείται ενεργά με την Εταιρική Συμβουλευτική σε Νομικά Ζητήματα Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και Ιδιωτικότητας.

Το δικαίωμα στην πρόσβαση αποτελεί – θα έλεγε κανείς – τον ακρογωνιαίο λίθο στην προστασία των προσωπικών δεδομένων και την κορωνίδα των δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται από την ισχύουσα νομοθεσία στα υποκείμενα προσωπικών δεδομένων.