Στις αρχές του 2010, η Ευρωπαϊκή
Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) εισήλθε σε μια περίοδο κρίσης που υπέσκαψε
την ύπαρξή της αλλά και την ύπαρξη της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αναταραχή
αυτή αποτελεί συνέχεια της παγκόσμιας κρίσης του 2007-9 που ξέσπασε αρχικά στο
χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ, και η οποία υποχώρησε σταδιακά στις ΗΠΑ, το
Ηνωμένο Βασίλειο και σε άλλα μέρη του κόσμου, μετά από αποφασιστικές κρατικές
παρεμβάσεις που στόχευσαν, πρώτα και κύρια, στην προστασία των
χρηματοπιστωτικών συμφερόντων.
Στην Ευρώπη όμως, η κρίση απέκτησε
καταστροφικό χαρακτήρα και διάρκεια λόγω της δυσλειτουργικής ΟΝΕ. Στο τέλος του
2016 η Ευρωπαϊκή κρίση παραμένει ουσιαστικά ανεπίλυτη. Από τη σύστασή της, η
δομή της ΟΝΕ ήταν ανεπαρκής και το μέλλον της επισφαλές. Αποτελεί μια ιστορική
αποτυχία και είναι εμφανές πως δεν μπορούν να γίνουν πολλά, σε θεσμικό ή
πολιτικό επίπεδο, ώστε να διασωθεί. Ακόμα χειρότερα, η κρίση και οι πολιτικές
αντιμετώπισής της έχουν υπονομεύσει την ίδια την ΕΕ.
Ακολουθεί ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ του ΕΔΕΚΟΠ σχετικά με το αδιέξοδο της
Ευρωζώνης, την αναπτυξιακή πολιτική που απαιτείται στην Ελλάδα και την
προοπτική εξόδου από τη νομισματική ένωση.
Το πλήρες κείμενο της μελέτης, η
οποία δημοσιεύθηκε με τη υποστήριξη του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ, είναι
διαθέσιμο στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ και στην ΑΓΓΛΙΚΗ γλώσσα.
