Είμαστε το
μοναδικό έθνος
όπου οι εθνικές επέτειοι
δεν είναι αποτέλεσμα νικών
αλλά είναι έναρξη αγώνα.
Αποθετήριο Τεκμηρίων, Ειδήσεων και Προβληματισμού για τον Αειφόρο Σχεδιασμό
Είμαστε το
μοναδικό έθνος
όπου οι εθνικές επέτειοι
δεν είναι αποτέλεσμα νικών
αλλά είναι έναρξη αγώνα.
Στο χωριό Κούτσι, την ώρα που
παίρναμε συσσίτιο στα σκοτεινά,
ακούσαμε το εξής νέο:
Η Παναγία παρουσιάστηκε σ' έναν
ανθυπασπιστή κι αυτός την εξέλαβε
για Αλβανίδα, προφανώς κατάσκοπο,
Η 28η Οκτωβρίου φέτος για την Ραφήνα έχει μία ιδιαιτερότητα, πολύ σημαντική, τιμώντας την Εθνική Αντίσταση στην πόλη και την περιοχή της, με αφετηρία την όμορφη εκδήλωση στο Δημαρχείο την παραμονή, 27/10/2022.
Αυτές τις ημέρες το Δημαρχείο Ραφήνας-Πικερμίου κοσμείται από το πιστό αντίγραφο της φημισμένης Αγίας Κυριακής, του καϊκιού που έκανε την διαδρομή από την Ραφήνα στην Εύβοια ή σε μακρινότερα νησιά, φυγαδεύοντας κρυφά πατριώτες έλληνες ή συμμάχους στρατιώτες προς την Αλεξάνδρεια, το Τσεσμέ άλλα μέρη, για να διασωθούν και να πολεμήσουν τους Γερμανούς και τους Ιταλούς κατακτητές.
Το βράδυ της 3ης Ιουλίου 2022 ο ΛΕΞ έδωσε μία συναυλία στη Νέα Σμύρνη, η οποία έγινε αφορμή για να μιλούν όλοι για τον «άγνωστο» ράπερ.
Προχθες, Παρασκευή 21 Οκτωβρίου, ο 38χρονος «γκρέμισε» το Καυτανζόγλειο, στη Θεσσαλονίκη και έγραψε ιστορία.
Η Ακαδημία Αθηνών εξέλεξε τακτικό μέλος της τον Προκόπη Παυλόπουλο και απέρριψε τον Τίτο Πατρίκιο, τον Μιχάλη Γκανά και τον Νάσο Βαγενά.
ΑΡΑΓΕ, ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ οι ποιητές σε μικρόψυχους καιρούς, αναρωτιόνταν ο ρομαντικός Γερμανός ποιητής Φρίντριχ Χέλντερλιν. Πιθανόν η Ακαδημία Αθηνών να απαντούσε ότι ίσως και να μη χρειάζονται σε τίποτα. Αντιθέτως, πολιτικοί ταγοί που οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή κρίνονται πιο σημαντικοί για να κοσμούν τα έδρανα στις επιβλητικές αίθουσες της.
Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 42 ετών νικημένος από μία σπάνια μορφή καρκίνου
Ήταν μία είδηση που προκάλεσε σοκ σε όλη την ελληνική κοινωνία. Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 42 ετών νικημένος από μία σπάνια μορφή καρκίνου. Η ανάρτηση με την οποία γνωστοποιήθηκε ο θάνατός του είναι γροθιά στο στομάχι, ένα μάθημα ζωής για όλους.
Συγκλονίζει το τελευταίο μήνυμα του δις Ολυμπιονίκη και αναπληρωτή εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξανδρου Νικολαϊδη, που έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 43 ετών, έπειτα από μάχη με σπάνια μορφή καρκίνου. Ο Αλ. Νικολαΐδης, στο συγκλονιστικό μήνυμα που αναρτήθηκε στα Social Media, εξέφραζε την επιθυμία του να βγουν σε δημοπρασία τα ολυμπιακά μετάλλια που κατέκτησε σε Αθήνα και Πεκίνο και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για παιδί.
Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Αν ερχόμαστε σε αυτή τη ζωή για κάποιο σκοπό, εγώ έχω αποφασίσει ποιος θα είναι αυτός. Να προσφέρω ελπίδα μέσα από όσα κατάφερα στην ζωή μου, από τα όμορφα μέχρι τα άσχημα. Για αυτόν τον λόγο, τα δύο μου αργυρά Ολυμπιακά μετάλλια, της Αθήνας και του Πεκίνο, που για χρόνια κρύβω καλά, ήρθε η ώρα να βγουν και να επιστρέψουν εκεί που ανήκουν, στις παναθρώπινες αξίες. Τελευταία επιθυμία μου είναι, τα δύο αυτά μετάλλια, να βγουν σε δημοπρασία και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά που θα επιλέξει η οικογένειά μου.
Η είδηση του θανάτου του Αλέξανδρου Νικολαΐδη βύθισε σε πένθος και σκόρπισε θλίψη σε όλη τη χώρα.
Τη βαθιά λύπη τους εξέφρασαν με ανακοινώσεις και μηνύματα η Ελληνική Ομοσπονδία Ταεκβοντό, τα αθλητικά σωματεία της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο, ο αθλητικός Τύπος, τα πολιτικά κόμματα.
Όταν το 1985 ήρθα για πρώτη φορά στην Ικαρία, έπαθα πολιτισμικό σοκ. Ήταν τότε που οι πρώτοι ανήσυχοι νέοι, ανακάλυπταν το νησί ως τόπο εναλλακτικού και άφραγκου τουρισμού. Αφού πρώτα είχαμε «ανακαλύψει» την Αντίπαρο, την Ίο, την Μήλο, την Αμοργό, την Πρέβελη, την Γαύδο, τα Κουφονήσια, είχε ξεκινήσει και η απόβαση στην Ικαρία, όπου μέχρι τότε οι επισκέπτες πήγαιναν στα Θέρμα για ιαματικά.
Εκείνη τη μακρινή εποχή στον Αρμενιστή υπήρχαν κάποια ταβερνάκια, στην παραλία κάναμε ελεύθερο κάμπινγκ και στον Να έφτανες με χωματόδρομο για να κατασκηνώσεις στο ποτάμι και να κάνεις γυμνισμό.
Σε μια ονλάιν έκθεση δεκάδες αντικείμενα που εντοπίστηκαν στον Πειραιά, στη Θεσσαλονίκη, στον Βόλο, στα Χανιά και στο Ηράκλειο διηγούνται, έναν αιώνα μετά, τις ιστορίες ζωής των ιδιοκτητών τους και ξυπνούν μνήμες από το πλέον τραγικό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνισμού
Οταν έφτασαν στο πρώτο ελληνικό λιμάνι, ξεριζωμένοι βίαια από την παλιά τους ζωή, πήραν την εικόνα του Αγίου Ελευθερίου που είχαν κουβαλήσει μαζί τους από τη Μικρασία και την έκοψαν στα δύο. Το ένα κομμάτι το κράτησε μία οικογένεια προσφύγων και το δεύτερο μια άλλη, γιατί έτσι ένιωθαν ότι θα ήταν πλέον και οι ίδιοι: Διασκορπισμένοι σε μια νέα πατρίδα. Και συμφώνησαν: «Οταν ανταμώσουμε πάλι, θα ξαναενώσουμε την εικόνα.» Αυτή η μισή εικόνα του Αγίου Ελευθερίου, που 100 χρόνια μετά, δεν ενώθηκε ποτέ ξανά, είναι ένα από τα αντικείμενα που εντόπισαν έλληνες ιστορικοί αναζητώντας απαντήσεις στο ερώτημα: Τι έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες που έφτασαν στην Ελλάδα μετά τον Αύγουστο του 1922;
Το άρθρο «Τι καπνό φουμάρεις;» του Αντώνη και Κωνσταντίνου Κούφαλη δημοσιεύτηκε στο HUFFINGTONPOST GREECE. Oi Αντώνης και Κωνσταντίνος Κούφαλης είναι θεατρικοί συγγραφείς.
«Είμ’ αλανιάρα, μερακλού φουμάρω και χασίσι, γι αυτό μου βγάλαν τ’ όνομα πως αγαπώ ντερβίση.»
Τιμώντας την επέτειο των 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, το Μουσείο Μπενάκη και το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών ζωντανεύουν το χρονικό της ιστορικής περιόδου μέσα από την έκθεση «Μικρά Ασία: Λάμψη - Καταστροφή - Ξεριζωμός - Δημιουργία».
Η γόνιμη περίοδος της πολυπολιτισμικότητας και έπειτα ο τραγικός Σεπτέμβρης του 1922: η υποχώρηση του ελληνικού στρατού, η Μεγάλη Ιδέα που χάθηκε μαζί με τη Σμύρνη, οι σπαρακτικές αφηγήσεις των αμάχων, το τραύμα του ξεριζωμού και η νοσταλγία για τις χαμένες πατρίδες. Οι πρώτες μέρες στην Ελλάδα, σκληρές και μαρτυρικές: αυτοσχέδιοι καταυλισμοί, δημόσια κτίρια και σχολεία που μετατράπηκαν σε νοσοκομεία, άνθρωποι και ευκατάστατες οικογένειες που βρέθηκαν, από τη μια μέρα στην άλλη, στον δρόμο.
20 Προτάσεις Πολιτικής για την υπεράσπιση και την ενίσχυση του Κοινού Κτήματος, των δικαιωμάτων χρήσης, των δημιουργών και την προστασία κατά της κατάχρησης πνευματικών δικαιωμάτων
Αυτές οι 20 προτάσεις πολιτικής έχουν αναπτυχθεί από το COMMUNIA ASSOCIATION με τη συμβολή ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΩΝ, ΑΚΤΙΒΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ από τα τέλη του 2021 έως τις αρχές του 2022. Οι συστάσεις επικεντρώνονται σε τέσσερις τομείς: μέτρα για την υπεράσπιση και επέκταση του Κοινού Κτήματος , μέτρα που προστατεύουν και προωθούν τα δικαιώματα χρήσης , μέτρα για την ενίσχυση των δημιουργών και του κοινού τους και μέτρα που δημιουργούν διασφαλίσεις κατά της κατάχρησης πνευματικών δικαιωμάτων.
Μία όμορφη εικαστική παρέμβαση έγινε από τον Δήμο Αλίμου στο 2ο Λύκειο της πόλης μας.
Στην πλευρά που ‘βλέπει’ προς το ανοιχτό θέατρο «Μαίρη Αρώνη», το δίδυμο των Spylex Design δημιούργησαν τον γνωστό πίνακα του Van Gogh «Έναστρη Νύχτα».
Ο Σεπτέμβριος ή Σεπτέμβρης είναι ο πρώτος μήνας του φθινοπώρου και ένατος όλου του χρόνου στο Ιουλιανό και το Γρηγοριανό ημερολόγιο συνδέεται άμεσα με την καρποφορία του αμπελιού και του τρύγου, γι’ αυτό στην παράδοση μας διασώθηκε και με το όνομα τρυγητής.
Η εποχή του τρύγου πάντοτε στην ιστορία της καλλιέργειας αμπελιού ήταν ένα λαϊκό πανηγύρι, καθώς για την συγκομιδή του καρπού απαιτούνται πολλά χέρια.
Δε λυγάνε τα ξεράδια
και πονάνε τα ρημάδια!
Κούτσα μια και κούτσα δυο
της ζωής το ρημαδιό!
Μεροδούλι, ξενοδούλι!
Δέρναν ούλοι: αφέντες, δούλοι·
ούλοι: δούλοι, αφεντικό
και μ’ αφήναν νηστικό.
Ξεκινάει την Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2022, το 50ό Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο.
Διοργάνωση: Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου (ΣΕΚΒ).
«Παλιότερα ήταν πολλά τα σπίτια που έβγαζαν καρέκλες έξω. Σε αυτές καθόντουσαν οι γείτονες και συζητούσαν τα καθημερινά τους προβλήματα, μοιράζονταν τις χαρές και τις λύπες τους.
Μαζί με τις καρέκλες, οι γλάστρες, τα τραπεζάκι, έβγαζαν το σπίτι έξω στο πεζοδρόμιο, λειτουργούσαν ως προέκτασή του. Αυτή η οικειοποίηση του δημόσιου χώρου, η ανάπτυξη της καθημερινής κοινωνικότητας, φέρει έντονο το σημάδι των Μικρασιατών προσφύγων του 1922.
Η 19η Αυγούστου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Φωτογραφίας, μια διεθνής γιορτή προς τιμήν της ανακάλυψης της φωτογραφίας!
Σε έναν κόσμο όπου εκατομμύρια φωτογραφίες τραβιούνται με κάθε πιθανό μέσο και ανεβαίνουν κάθε λεπτό στο διαδίκτυο, η Παγκόσμια Ημέρα Φωτογραφία εμπνέει χιλιάδες φωτογράφους σε όλο τον πλανήτη να μοιραστούν μία φωτογραφία με έναν απλό στόχο: να μοιραστούν τον κόσμο τους με τον κόσμο!