Στέκι Αναξαγόρα: Γ. Κολέμπας και Γ. Μπίλλας ανοίγουν τη «συζήτηση» για το "Τι μπορούμε να κάνουμε στις σημερινές συνθήκες;"

Το Στέκι της Αναξαγόρα, στην Αγία Παρασκευή, ξεκινάει έναν κύκλο συζητήσεων με θέμα "Τι μπορούμε να κάνουμε στις σημερινές συνθήκες;".

 

Η πρώτη μας συζήτηση θα γίνει με τους συγγραφείς ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΛΕΜΠΑ και ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΙΛΛΑ.

Η στροφή προς μια πιο Βιώσιμη Κοινωνία δεν λειτουργεί χωρίς έναν νέο Τρόπο Ζωής. Του Γιώργου Κολέμπα

Το πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και είναι βασικό σήμερα: Το ξεπέρασμα της συνολικής κρίσης που βιώνουμε όλοι οι άνθρωποι αυτού του πλανήτη!

 

Η υγειονομική κρίση με την εμφάνιση της ΣΥΝΔΗΜΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ είναι η κορυφή του παγόβουνου της υποβόσκουσας οικολογικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που επικρατεί σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο. Ο συνδυασμός και η σύνθεση αυτών των κρίσεων έχει πάρει τον χαρακτήρα της δομικής κρίσης του παγκοσμιοποιημένου συαστήματος του καπιταλισμού, που οδηγεί στην ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. 

Ο ρόλος της Εντατικής Κτηνοτροφίας στη Δημιουργία Πανδημιών. Του Γιώργου Κολέμπα

Το άρθρο ‘Ο ρόλος της Εντατικής Κτηνοτροφίας στη Δημιουργία Πανδημιών’ του συγγραφέα ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΛΕΜΠΑ δημοσιεύτηκε στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Ενώ μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο και μέχρι το 1975 πολλοί διάσημοι επιστήμονες γιατροί δεν σταματούσαν να δηλώνουν ότι οι μεταδοτικές ασθένειες από τα ζώα στον άνθρωπο είχαν σχεδόν εξαλειφθεί, στη συνέχεια ξεκίνησε η τρίτη εποχή των ζωονοσημάτων, η εποχή «των αναδυόμενων μεταδοτικών ασθενειών». Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας των ζώων (OIE), το 60% των μολυσματικών ασθενειών σήμερα είναι ζωονοσήματα (φυματίωση, λύσσα, HIV) και τουλάχιστον 75% των νεοαναδυόμενων μολυσματικών ασθενειών (Ebola, Influenza, Nipah-Virus) έχουν ζωική προέλευση.

Τι έγινε και ενώ  μέχρι το 1970-75, με τις πρακτικές υγιεινής, τα φάρμακα και τα εμβόλια, τα ιατροφαρμακευτικά συστήματα είχαν καταφέρει παντού να εξαφανίσουν σχεδόν τα ζωονοσήματα, μετά έχουμε την ανάδυση νέων ισχυρών ιών που μεταδίδονται από τα ζώα στον άνθρωπο;

Από-παγκοσμιοποίηση του Μοντέλου της Καπιταλιστικής Παραγωγής και η προοπτική της Αποανάπτυξης – Τοπικοποίησης. Του Γιώργου Κολέμπα

Μία από τις ΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ, ΠΟΥ ΠΡΟΫΠΗΡΧΕ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ-ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ. «Αυτή παίρνει διαστάσεις γιατί με αφορμή την πανδημία έχει γενικευθεί η  αίσθηση ότι ο συνδεδεμένος κόσμος μας-το «παγκόσμιο χωριό» με τα πολλαπλά «ανθρωποδίκτυα»-  το καθημερινό μακρινό -και ηλεκτρονικό- εμπόριο και ο τουρισμός μας, μας καθιστούν πολύ ευάλωτους στις πανδημίες και τις οικονομικές τους επιπτώσεις.»

 

Από τις αρχές του 1990 κυρίως, οι εταιρείες είχαν αρχίσει να αναθέτουν την παραγωγή τους σε χώρες με χαμηλούς μισθούς. Η πτώση του «υπαρκτού σοσιαλισμού» συνέβαλε σε αυτό, όπως επίσης η ολοκλήρωση των θεσμών της παγκοσμιοποίησης και των πολυεθνικών συμφωνιών, η ένταξη της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, αλλά και μια επανάσταση στις μεταφορές: η τεχνολογία-οικονομία των εμπορευματοκιβωτίων-Containers. Έγινε μια άνευ προηγουμένου ανάπτυξη των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού στις περιοχές μειωμένου κόστους εργασίας. Η περίοδος 1990- 2008 έμεινε γνωστή σαν εποχή της υπερπαγκοσμιοποίησης, και κατά τη διάρκειά της το 60% της παγκόσμιας ανάπτυξης του εμπορίου οφειλόταν στις παγκόσμιες αλυσίδες πραγμάτωσης αξίας.

Παρουσίαση Βιβλίου «Για την Κοινότητα των Κοινοτήτων»

Την Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2019 στις 8 το βράδυ, θα παρουσιαστεί στο Polis Art Cafe (Πεσμαζόγλου 5 – Στοά του Βιβλίου συμβουλευτείτε τον ΧΑΡΤΗ), το βιβλίο των Γιώργου Κολέμπα και Γιάννη Μπίλλα ‘Για την Κοινότητα των Κοινοτήτων. Με το Πρόταγμα της Αυτονομίας, της Αποανάπτυξης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας’, από τις «Εκδόσεις των Συναδέλφων».

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Δημήτρης Αποστολάκης (Χαΐνης), ο Αντώνης Μπρούμας (Νομικός / Ερευνητής) και οι συγγραφείς του βιβλίου.

Και το σχετικό FACEBOOK EVENT

Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία και Τοπική Αυτοδιοίκηση. Του Γιώργου Κολέμπα.

Ακολουθεί η ομιλία του Γιώργου Κολέμπα στο 4o Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας (9-11 Ιουνίου Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθήνας), στη συζήτηση που συντόνιζα, με τίτλο ‘ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ Κ.ΑΛ.Ο: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΕΙΕΣ’. Δημοσιεύτηκε αρχικά στο TVXS.GR.

Α) Η Κ.ΑΛ.Ο[1] είναι η οικονομία που ξεκινώντας σαν συμπλήρωμα στον κρατικό και ιδιωτικό τομέα της καπιταλιστικής οικονομίας, θα μας βοηθήσει όχι μόνο να ξεπεράσουμε τις αρνητικές επιπτώσεις που έχει σήμερα η συνολική κρίση του καπιταλισμού στους «από κάτω» των κοινωνιών, αλλά θα μπορεί να είναι και ο κυρίαρχος τρόπος οικονομικής δραστηριότητας των εργαζομένων σε όλη την περίοδο υπέρβασης του καπιταλισμού και μετάβασης σε μετακαπιταλιστικές κοινωνίες. Η στήριξή της στα υπάρχοντα σήμερα «Κοινά» (COMMONS) -αλλά και στα δημιουργούμενα νέα τέτοια- είναι και ο σημαντικότερος εφαλτήρας της για να αναδειχθεί σαν κύριος τρόπος οργάνωσης της εργασίας στον τομέα, από σήμερα.

Εκτός από το Οικονομικό ... υπάρχει το Οικολογικό Χρέος. Του Γιώργου Κολέμπα και του Γιάννη Μπίλλα

Άρθρο του Γιώργου Κολέμπα και του Γιάννη Μπίλλα από το TVXS, για το Οικολογικό Χρέος της χώρας μας.

Το οικολογικό αποτύπωμα είναι μια έννοια που σήμερα, αλλά και τα επόμενα χρόνια θα μας βοηθήσει πολύ να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα σε σχέση με τη δυνατότητα ευζωίας των μελλοντικών γενιών στο άμεσο μέλλον. Η έννοια έχει να κάνει με την απαραίτητη έκταση παραγωγικής γης, πόσιμου νερού και θάλασσας, για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών σε ενέργεια και νερό, ώστε να διατηρηθούν οι ανθρώπινες δραστηριότητες στο σημερινό επίπεδο. Σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται οι εκπομπές ρύπων-άρα και οι εκπομπές CO2- και η απόθεση των απορριμμάτων.

Πρακτικά ο όρος «οικολογικό αποτύπωμα» είναι ένας δείκτης και συνδέεται με το βαθμό-ρυθμό που οι άνθρωποι καταναλώνουν τους πόρους της Γης και εκφράζεται σε έκταση παραγωγικής γης, η οποία χρειάζεται γι αυτό. Η γη διαθέτει 120 δισεκατομμύρια τέτοια στρέμματα, άρα σε κάθε άνθρωπο αυτού του πλανήτη σήμερα αντιστοιχούν περίπου 18 στρέμματα. Όμως έχουμε υπερβεί αυτό το όριο και το μέσο οικολογικό αποτύπωμα είναι 22 περίπου στρέμματα κατά κεφαλήν, πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε υπερβεί ήδη τη φέρουσα βιολογική ικανότητα της Γης[1].

Αντί ενός 4ου Μνημονίου, μια πρόταση επιστροφής… προς τα μπρος! Του Γιώργου Κολέμπα

Είναι τα μνημόνια και οι πολιτικές της διαρκούς λιτότητας και των συνεχών παραχωρήσεων κατακτήσεων χρόνων του κόσμου της εργασίας, κυριαρχικών εθνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και εθνικού πλούτου μονόδρομος, όπως από την αρχή της οικονομικής κρίσης προσπαθούν να μας πείσουν;

Η απάντηση από τον Γιώργο Κολέμπα. Και η συμβολή του στη διατύπωση ενός εναλλακτικού λόγου, ενός διαφορετικού πλαισίου πολιτικής, όπως δημοσιεύτηκε πριν λίγες μέρες στο TVXS:

Τι περιμένουμε; Δεν υπάρχουν "σωτήρες"

Ο Συνομοσπονδισμός, οι Βιοπεριφέρειες και Στρατηγική της Τοπικοποίησης

του Γιώργου Κολέμπα

1. Το παγκόσμιο πλαίσιο

Η ελληνική κρίση είναι η «εξτρέμ» έκφραση της παγκόσμιας κρίσης, στην οποία βρίσκεται το καπιταλιστικό σύστημα υπό την ηγεσία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Υπάρχει μια χρηματοπιστωτική φούσκα διογκωμένη τουλάχιστον κατά 10 φορές. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να έχουν αυξηθεί υπέρμετρα οι σημερινές χρηματικές περιουσίες της ελίτ του 1% του παγκόσμιου πληθυσμού. Αυτή η ελίτ διακινώντας και δανείζοντας αυτόν τον τεράστιο χρηματικό όγκο μπορεί και ελέγχει την «ευημερία» του υπόλοιπου 99%. Αυτό είναι δυνατόν γιατί έχει εξαρτήσει από αυτό το χρήμα και τις πλειοψηφίες των «από κάτω».

Πραγματικά, η μεγάλη αύξηση της παγκόσμιας κατανάλωσης τα τελευταία 15-20 χρόνια (βασικά μεταξύ 1990-2007) πυροδοτήθηκε και στηρίχθηκε από την μαζική χορήγηση δανείων από τις τράπεζες.  Είχαμε παντού αυξανόμενα επίπεδα χρέους. Των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων, των κυβερνήσεων.