Το στοίχημα για τις παλιές πολυκατοικίες της Αθήνας. Των Νίκου Βατόπουλου , Γιώργου Λιάλιου

Το γηρασμένο κτιριακό απόθεμα της Αθήνας ζητεί επειγόντως λύσεις για να περάσει στον 21ο αιώνα 

 

Η εγκατάλειψη του κτιριακού πλούτου της Αθήνας έγινε οξύ κοινωνικό πρόβλημα στη διάρκεια της δεκαετούς οικονομικής κρίσης και επανέρχεται ως ζήτημα άμεσης προτεραιότητας.

 

Μεγάλος Περίπατος: Εξευγενισμός, Τουριστικοποίηση και το Δικαίωμα στην Πόλη

Στο άρθρο ‘Μεγάλος Περίπατος: Εξευγενισμός, Τουριστικοποίηση και το Δικαίωμα στην Πόλη’ επιχειρείται μια εφ’ όλης της ύλης ανάλυση και κριτική των στοχεύσεων και των επιπτώσεων του Μεγάλου Περιπάτου. Το κείμενο αυτό αποτέλεσε την εισήγηση εκ μέρους της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ (ΑΚΕΑ) στην εκδήλωση «ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ: ΣΤΟΧΟΙ, ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ», που έγινε την Τρίτη 14 Ιουλίου στην πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο.

 

Με κόκκινο η περιοχή παρέμβασης του Μεγάλου Περίπατου, με κίτρινη διαγράμμιση ο θύλακας της παρέμβασης όπου θα εφαρμοστεί πεζοδρόμηση ή μείωση κυκλοφορίας οχημάτων.

Τι είναι ο Μεγάλος Περίπατος;

Ο Μεγάλος Περίπατος είναι ένα σύνολο παρεμβάσεων στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας το οποίο περιλαμβάνει δύο σκέλη:

Ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανώτατων Σχολών (ΣΑΔΑΣ) για τον ‘Μεγάλο Περίπατο’ της Αθήνας

Ακολουθεί η Απόφαση - Ανακοίνωση του Δ.Σ. του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανώτατων Σχολών (ΣΑΔΑΣ) - Τμήμα Αττικής για τον Μεγάλο Περίπατο της Αθήνας:

Ο Μεγάλος Περίπατος αποτελεί ένα σύνολο παρεμβάσεων στο κέντρο της Αθήνας, το οποίο μέσω κυκλοφοριακών ρυθμίσεων μείωσης της κίνησης των αυτοκινήτων σε σημαντικούς οδικούς άξονες, οριοθετεί έναν θύλακα «ελεύθερο από Ι.Χ.» ο οποίος περιλαμβάνει τους σημαντικότερους τουριστικούς πόρους της πόλης. Αποτέλεσε εισήγηση της σημερινής δημοτικής αρχής του Δήμου Αθηναίων, την οποία υπερψήφισαν επί της αρχής μεταξύ άλλων και οι δημοτικές παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ. Η παρέμβαση επικαλείται την «αύξηση του δημόσιου χώρου», την «βιώσιμη κινητικότητα», ακόμα και την «μείωση του κινδύνου διασποράς του κορονοϊού», στοχεύοντας στην πραγματικότητα στον αστικό εξευγενισμό (gentrification) του κέντρου δια μέσω της τουριστικοποίησης. Πρόκειται για επιλεκτική συρραφή παλαιότερων μελετών, προτάσεων και ιδεών για το κέντρο της πόλης, ό πως η Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων και το Rethink Athens.

Αθήνα, θα λέμε, και θα κλαίμε (;) Της Ελευθερίας Κόλλια

Η Αθήνα ασχημαίνει δεκαετίες τώρα. Βλέπει τις παλιές γειτονιές της να υποβαθμίζονται, να μεταβάλλονται σε φαντάσματα – ακόμη και κάποιες περιοχές της, που δήθεν αναπτύχθηκαν, μαραζώνουν από την ίδια την αλόγιστη ανάπτυξη, σαν αυτοάνοσο, ένα πράγμα. Και όμως, πολλά θα μπορούσαν να γίνουν. Το άρθρο είναι της Ελευθερίας Κόλλια, με τον ίδιο τίτλο, από το PROTAGON.GR.

Η αναζωογόνηση της πλατείας Αγίου Γεωργίου στην Κυψέλη χαρίζει φως σε μία γειτονιά που ίσως ρήμαζε (Φωτό:Ελένη Κατρακαλίδη/Protagon)

Είναι πια αμέτρητες οι φορές που στις παρέες επικρατεί το δόγμα της ασχήμιας για την πόλη της Αθήνας. Και πονάει πολύ το «ζούμε στην πιο μίζερη πρωτεύουσα που υπάρχει», τουλάχιστον για όσους είναι γεννημένοι εδώ, μεγαλωμένοι στο κέντρο της. Στη σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, η δόλια η Αθήνα τερματίζει τελευταία, γκρίζα, θαμπή, ρυτιδιασμένη, θλιβερή, παραπαίουσα. Ίσως στα Τίρανα να «ρίχνει» μόνο.

Και στην Αθήνα: τα «Κενά» και «Εγκαταλελειμμένα Κτίρια» πως γίνονται το «Απόθεμα της πόλης»;

Μία είδηση που έπαιξε πολύ την περασμένη βδομάδα στα ΜΜΕ, αφορά τα Κενά και Εγκαταλελειμμένα Κτίρια της Αθήνας. Αφορμή για το θέμα αυτό, τα αποτελέσματα έρευνας της Εταιρίας ‘διαΝΕΟσις’. Ένα ζήτημα που σηκώνει πολλές αναγνώσεις, από επανάχρηση των χώρων αυτών από τις τοπικές κοινωνίες ως το βίαιο για τους κατοίκους και αρνητικότατο Gentrification της σύγχρονης κρίσης … Προς το παρόν, ας μεταφέρουμε ασχολίαστη τη σχετική ειδησιογραφία από το IN.GR. Προσοχή στον τίτλο του: ‘Κενά και εγκαταλελειμμένα κτίρια το απόθεμα της Αθήνας’ αλλά και στον υπότιτλο: ‘Πρόταση για αντιμετώπιση του προβλήματος’! 

Προσοχή και στις προτάσεις … Αλλά ας μην κάνω προς το παρόν σχόλια … Υπόσχομαι να επιστρέψω με ένα άρθρο … Ίσως και με ένα εξειδικευμένο μπλογκ …

Η αποχώρηση του 20% του μόνιμου πληθυσμού από το κέντρο της Αθήνας κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες καθώς και η συρρίκνωση των οικονομικών δραστηριοτήτων κατά την τελευταία οκταετία οδήγησαν στην αυξανόμενη εγκατάλειψη κτιρίων και καταστημάτων, υποβαθμίζοντας την κοινωνική και οικονομική ζωή, αλλά και την εικόνα της πόλης.

Όταν το gentrification δολοφονεί . Του Άρη Χατζηστεφάνου

Άρθρο του Άρη Χατζηστεφάνου (Infowar) στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, για το gentrification που δολοφονεί. Αφορμή η πρόσφατη φονική πυρκαγιά στον πύργο Γκρένφελ του Λονδίνου.

Πώς θα εξηγούσε ο Ενγκελς τη μεγάλη πυρκαγιά στον πύργο Γκρένφελ στο Λονδίνο; Ήταν οι ένοικοι θύματα ενός τυχαίου δυστυχήματος ή ανθρώπινες απώλειες σε έναν ταξικό πόλεμο που μαίνεται από τη δεκαετία του ’80;

‘Οι διαβόητες τρύπες και τα κελάρια, όπου καταχωνιάζει τους εργάτες το καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής, δεν καταργούνται, απλώς μετακομίζουν.’

Ενγκελς, «Για το ζήτημα της κατοικίας»