Πάνω στα παγκάκια αναγράφεται «με χαρά θα συζητούσα». Μία γλυκιά πρωτοβουλία που ξεκίνησε στην Ουαλία, εξελίχθηκε στην Πολωνία, στους δρόμους της Κρακοβίας, για να βοηθήσει με τη μοναξιά που νιώθουν οι πολίτες.
Ακόμη και πριν το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού, όλοι είχαν συμφωνήσει πως βιώνουμε και άλλη μία σοβαρή πανδημία, αυτή της μοναξιάς.
Πώς μπορούν οι πόλεις να μετρήσουν πόσο καλά εμπλέκουν τους πολίτες στην ηλεκτρονική τους διακυβέρνηση; Οι πόλεις βάζουν πραγματικά τους ανθρώπους στο επίκεντρο των ψηφιακών τους υπηρεσιών; Η Βαρκελώνη δεν έχει απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις ακόμα. Αυτοί είναι μερικοί από τους γρίφους που ελπίζουν να λύσουν με τους συνεργάτες του έργου USERCENTRICITIES .
Ο JOAN BATLLE MONTSERRAT, Υπεύθυνος για την Τεχνολογία και τα Ψηφιακά Δικαιώματα στην Επιτροπή Ψηφιακής Καινοτομίας στην πόλη της Βαρκελώνης , απάντησε σε μερικές ερωτήσεις σχετικά με τις συνεχιζόμενες εργασίες και τις προσδοκίες του έργου.
Το άρθρο «Ο Ψηφιακός Μετασχηματισμός των Πόλεων: τι διακυβεύεται;» της Milou Jansen και Paula Boet δημοσιεύτηκε στο METROPOLIS. Το αναδημοσιεύουμε από την ελληνική του μετάφραση, από το CITYBRANDING.GR. Η Milou Jansen είναι η Συντονίστρια του Συνασπισμού Πόλεων για τα Ψηφιακά Δικαιώματα και Επικεφαλής Ψηφιακών Δικαιωμάτων & Ηθικής στην πόλη του Άμστερνταμ, όπου συντονίζει τη δομική εφαρμογή μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης για την ψηφιοποίηση των πόλεων. Η Paula Boet είναι η Υπεύθυνη Επικοινωνίας και Έργου του Cities Coalition for Digital Rights και Project Manager στο Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρκελώνης-BIT Habitat Foundation, που εργάζεται σε έργα της πόλης που σχετίζονται με τα ψηφιακά δικαιώματα, την AI Ethics και την ψηφιακή ένταξη.
Η ψηφιακή τεχνολογία μεταμορφώνει κάθε τομέα της κοινωνίας με γρήγορους ρυθμούς. Σε πόλεις και μητροπολιτικούς χώρους, η ψηφιακή διαταραχή έχει επιταχυνθεί σημαντικά λόγω της μεγαλύτερης συγκέντρωσης ανθρώπων, οικονομικών δραστηριοτήτων, υπηρεσιών , κοινωνικών και πολιτιστικών αλληλεπιδράσεων και αναδιαμορφώνει την καθημερινή ζωή με πολλούς τρόπους. Οι επιπτώσεις της ψηφιακής τεχνολογίας στα αστικά περιβάλλοντα περιλαμβάνουν τις πόλεις που γίνονται κόμβοι παραγωγής δεδομένων, η παροχή υπηρεσιών γίνεται όλο και περισσότερο αυτοματοποιημένη, νέα μοντέλα συμμετοχής και δέσμευσης που αναδύονται για τους κατοίκους των πόλεων και νέες τεχνολογικές λύσεις που δοκιμάζονται και αναπτύσσονται.
«Χρυσάφι» έχει φτάσει να κοστίζει μία κούπα καφές
Με τη χρηματιστηριακή τιμή του καφέ να χτυπάει «κόκκινο», (έφθασε στα 2,16 δολάρια ανά λίβρα – 0,45 κιλά – τον Αύγουστο από 0,85 δολάρια ανά λίβρα τον Μάιο του 2019), οι καταναλωτές πληρώνουν πλέον «χρυσάφι» την καθημερινή τους απόλαυση.
Το άρθρο ‘Η Αθήνα στο έλεος του Τουρισμού’ του Τάση Παπαϊωάννου δημοσιεύτηκε στην Έντυπη Έκδοση της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Ο Τάσης Παπαϊωάννου είναι Αρχιτέκτονας, ομότιμος καθηγητής της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ.
Οι πολυδιαφημισμένες αστικές αναπλάσεις, που συντελούνται τα τελευταία χρόνια μετατρέποντας το κέντρο σε ένα απέραντο σκονισμένο εργοτάξιο, δεν απευθύνονται ως θα όφειλαν στους κατοίκους της Αθήνας, αλλά κυρίως στους τουρίστες. Στολίζουμε και εξωραΐζουμε τη βιτρίνα απ’ όπου θα περάσουν τα διώροφα πούλμαν των ξένων επισκεπτών και αγνοούμε επιδεικτικά το κυρίως σώμα της πόλης, των αμέτρητων γειτονιών που ασφυκτιούν και αγωνίζονται μάταια να αναπνεύσουν.
Πώς το μοντέλο θα γίνει βιώσιμο
Ο ελληνικός τουρισμός ξεπέρασε κάθε προσδοκία από τα μέσα Ιουλίου και μετά, σημειώνοντας νέα ρεκόρ αφίξεων από το εξωτερικό, αλλά όπως φαίνεται και εισπράξεων. Παράλληλα, όμως, βρέθηκε αντιμέτωπος και με τα όριά του, καθώς ξεπεράστηκε η φέρουσα ικανότητα πλήθους –νησιωτικών κυρίως– προορισμών, ενώ ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών νοικοκυριών εκτοπίστηκε για λόγους τιμών σε εναλλακτικούς προορισμούς, όχι απαραίτητα έτοιμους να υποδεχθούν τον αριθμό επισκεπτών που ακόμα και σήμερα συρρέουν σε αυτούς.
Το άρθρο ‘Η σκοτεινή πλευρά του Τουρισμού’ του Σταύρου Μαρτίνου δημοσιεύτηκε στο PARALLAXIMAG.GR. Ο Σταύρος Μαρτίνος είναι αρχιτέκτονας.
Η περίπτωση της Βαρκελώνης που πρέπει να μας προβληματίσει
«Παλιότερα ήταν πολλά τα σπίτια που έβγαζαν καρέκλες έξω. Σε αυτές καθόντουσαν οι γείτονες και συζητούσαν τα καθημερινά τους προβλήματα, μοιράζονταν τις χαρές και τις λύπες τους.
Μαζί με τις καρέκλες, οι γλάστρες, τα τραπεζάκι, έβγαζαν το σπίτι έξω στο πεζοδρόμιο, λειτουργούσαν ως προέκτασή του. Αυτή η οικειοποίηση του δημόσιου χώρου, η ανάπτυξη της καθημερινής κοινωνικότητας, φέρει έντονο το σημάδι των Μικρασιατών προσφύγων του 1922.
Που παρατηρούνται τα περισσότερα κρούσματα απιστίας στην ελληνική επικράτεια;
Και που βρίσκονται οι μονογαμικοί κάτοικοι; Αυτό σκέφτηκαν οι διαχειριστές της ιστοσελίδας ASHLEYMADISON και έκαναν μία έρευνα για τους άπιστους Έλληνες.
Δίνεται περιθώριο 20 ημερών για ενημέρωση των ενδιαφερόμενων ιδιοκτητών ώστε να υποβάλλουν τυχόν ενστάσεις
Αναρτήθηκε χθες το «Πολεοδομικό – Ρυμοτομικό Σχέδιο» της πυρόπληκτης περιοχής Νέας Μάκρης και Ραφήνας, και ειδικότερα για τις πέντε πολεοδομικές ενότητες Μάτι, Αγία Μαρίνα, Κόκκινο Λιμανάκι, Σκουφέϊκα, Πευκώνας. Παράλληλα, δημοσιεύθηκαν και οι προσαρμογές των οριογραμμών με έργα σε πέντε από τα οκτώ ρέματα της περιοχής (Αμπελούπολη, Ζούμπερι, Ν. Βουτζά, Παππά και Πευκώνας).
Το γηρασμένο κτιριακό απόθεμα της Αθήνας ζητεί επειγόντως λύσεις για να περάσει στον 21ο αιώνα
Η εγκατάλειψη του κτιριακού πλούτου της Αθήνας έγινε οξύ κοινωνικό πρόβλημα στη διάρκεια της δεκαετούς οικονομικής κρίσης και επανέρχεται ως ζήτημα άμεσης προτεραιότητας.
Πρόσφατα η εταιρεία Deloitte παρουσίασε μελέτη για τις 12 σύγχρονες τάσεις ανάπτυξης των πόλεων. Σήμερα δημοσιεύουμε την πρότασή της : Οι λειτουργίες της πόλης μέσω Τεχνητής νοημοσύνης.
Στην αρχαία Ρώμη τον πρώτο αιώνα μ.Χ., η εφεύρεση των υδραγωγείων ήταν κρίσιμη για την αύξηση του πληθυσμού. Στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, οι ουρανοξύστες στο Σικάγο ήταν σημαντικοί για τη διαχείριση της λειψυδρίας. Πολλές άλλες τεχνολογίες και λύσεις έχουν συμβάλει στην ίδρυση και την ανάπτυξη ζωντανών πόλεων. Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) αναδεικνύεται πλέον ως ουσιαστικό μέρος του τρόπου λειτουργίας των πόλεων.
‘Η σύγχρονη δυστοπία’ του Τάση Παπαϊωάννου δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ. Ο Τάσης Παπαϊωάννου είναι Αρχιτέκτων - ομότιμος καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ
Ο χώρος της πόλης τεμαχίζεται σε μικρές ασύνδετες επικράτειες αποκτώντας χαρακτηριστικά γκέτο. Ο κοινωνικός ιστός διαρρηγνύεται, ανατέμνεται, επιμερίζεται και ο δημόσιος υπαίθριος χώρος αντιμετωπίζεται ως το ουδέτερο και αδιάφορο φόντο πάνω στο οποίο θα εφαρμοστούν οι πονηροί νεοφιλελεύθεροι σχεδιασμοί.
Το άρθρο «ΠΥΡΚΑΛ και Kέντρο Αθήνας: Είναι ανεκτή η διαβούλευση;» του Λουκά Τριάντη αναδημοσιεύεται από το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ. Αποτελεί μια πιο σύντομη εκδοχή του κειμένου δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Η Εποχή, 11-12 Δεκεμβρίου 2021. Το πλήρες κείμενο ΕΔΩ.
Συγκλίσεις και αιτήματα για διάλογο από επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς
Ένα ασυνήθιστο χαλί από 500.000 ντάλιες και μπεγκόνιες στη Grand Place στις Βρυξέλλες του Βελγίου.
Εκατό εθελοντές δημιούργησαν αυτό το λουλουδάτο αποτέλεσμα σε μια έκταση 1765 τετραγωνικών μέτρων. Κάθε δύο χρόνια τιμάται και ένα διαφορετικό πολιτιστικό θέμα.
Ένας καλλιτέχνης στη Γαλλία, ονόματι Thierry Mandon, μετατρέπει σε…τέχνη δραστηριότητες της καθημερινής ζωής και το αποτέλεσμα είναι θεαματικό.
Σε δύο ξεχωριστά μέρη μίας πολύ ιδιαίτερης performance, ένας καλλιτέχνης, ο Thierry Mandon, διαβάζει ένα βιβλίο στο κρεβάτι και στο τραπέζι του φαγητού – κι όλα αυτά ενώ κυριολεκτικά…κρέμεται σε εγκαταλελειμμένα κτίρια της Γαλλίας!
Το πρώτο αυτόματο μηχάνημα δωρεάν διηγημάτων θα αποκτήσει σε λίγες ημέρες το Μπρούκλιν και έτσι ο καθένας θα μπορεί να διαβάσει εύκολα, γρήγορα και δωρεάν.
Η Νέα Υόρκη είναι γνωστό πως διαθέτει κάθε είδους μηχάνημα αυτόματης πώλησης. Από ωμά κρέατα μέχρι και τσάντες γνωστών σχεδιαστών – δεν υπάρχει κάτι που δεν μπορείς να βρεις στους αυτόματες πωλητές τους. Στη μεγάλη αυτή συλλογή ήρθε να προστεθεί ακόμη ένα αυτόματο μηχάνημα, το οποίο διαθέτει εντελώς δωρεάν στους πολίτες, σύντομα διηγήματα!
Η φετινή διοργάνωση, που άνοιξε σήμερα τις πύλες της, φιλοξενείται σε τρία γειτονικά κτίρια - φαντάσματα που αποτελούν σημείο αναφοράς της Αθήνας. Συμμετέχουν περισσότεροι από 80 καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο.
«Βρίσκεται η Δύση σε παρακμή ή σε μια στιγμή σημαντικής μεταμόρφωσης;»: Το παραπάνω ερώτημα αποτελεί κεντρικό θεματικό άξονα της φετινής, 7ης Μπινάλε της Αθήνας, η οποία άνοιξε τις πύλες της σήμερα και θα υποδέχεται τους επισκέπτες μέχρι τις Νοεμβρίου. Με την συμμετοχή περισσότερων από 80 καλλιτεχνών, Ελλήνων και ξένων, και 450 συνολικά έργα, τα οποία εκτίθεται σε τρία διαφορετικά κτίρια της Αθήνας, που ήταν εγκαταλελειμμένα και ξαναπαίρνουν ζωή, η φετινή διοργάνωση μεταμορφώνει την ελληνική πρωτεύουσα σε ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης αλλά και πολιτιστικού και κοινωνικού διαλόγου.
«Η ανάγκη προσαρμογής και άμβλυνσης της αστικής θερμότητας δεν είναι πρόκληση του μέλλοντος. Είναι εδώ».
Το Σίδνεϋ σκοπεύει να απαγορεύσει τις σκουρόχρωμες στέγες και να απαιτήσει από όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων να φυτέψουν τουλάχιστον ένα δέντρο σε κάθε κήπο, καθώς οι αρχές θέλουν να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή και τις συνέπειες των αυξανόμενων θερινών θερμοκρασιών που μπορούν να ξεπεράσουν τους 50 βαθμούς Κελσίου.
