Αναδημοσιεύουμε μέρος από το ΑΦΙΕΡΩΜΑ της LIFO: ΤΟ «ΟΧΙ», Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, Η ΚΑΤΟΧΗ, του Θοδωρή Αντωνόπουλου , με τίτλο «Η Αθήνα στα χρόνια της Κατοχής: Μια τετραετία πρωτοφανών κακουχιών αλλά και αγωνιστικής έξαρσης» Διαβάστε όλο το αφιέρωμα ΕΔΩ.
Πώς ήταν η καθημερινότητα των Αθηναίων στη διάρκεια της Κατοχής; Πώς διαπλέκονταν ο ηρωισμός με την απελπισία, η αντίσταση με τον δωσιλογισμό, η αξιοπρέπεια με τον αγώνα για καθημερινή επιβίωση; Γιατί έχει σημασία να τα θυμόμαστε όλα αυτά;
"Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών": Σαν σήμερα, 21η Απριλίου 1967,η χούντα, δικτατορικό αστικό καθεστώς με τις πλάτες Ελλήνων επιχειρηματιών, εφοπλιστών κ.α και του ΝΑΤΟ, αρχίζει το δολοφονικό της έργο.
Καθ' όλη τη διάρκεια της μέρας, πραγματοποιούνται χιλιάδες συλλήψεις μελών και στελεχών του ΚΚΕ, της ΕΔΑ, της ΔΝΛ και του συνδικαλιστικού κινήματος, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν μαζικά στον ιππόδρομο του Φαλήρου, καθώς και στα γήπεδα του Απόλλωνα, της ΑΕΚ και του Ολυμπιακού. Συνελήφθησαν, επίσης, ηγετικά στελέχη όλων των πολιτικών κομμάτων.
Το περασμένο Σάββατο ο βραβευμένος δημοσιογράφος της ΕΡΤ Θωμάς Σίδερης παρουσίασε στην εκπομπή του “Αφύλακτη διάβαση” ένα ντοκιμαντέρ για το ναζιστικό τάγμα Αζόφ και την πορεία του. Αυτό προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από δημοσιογράφους και άλλους δημοσιολογούντες που θέλουν να κηρύττουν ένα απλουστευτικό δίπολο “Κακοί Ρώσοι - Καλοί Αμερικανο-ευρωπαίοι”. Τη στιγμή που εν καιρώ πολέμου η προπαγάνδα αναδεικνύεται σε βασικό εργαλείο των αντιμαχόμενων πλευρών, η ΕΣΠΗΤ και η Αριστερή Πρωτοβουλία Εργαζομένων στην ΕΡΤ τονίζουν με ανακοίνωσή τους τον πολύτιμο ρόλο της ανεξάρτητης ερευνητικής δημοσιογραφίας.
Το περασμένο Σάββατο ο βραβευμένος δημοσιογράφος της ΕΡΤ Θωμάς Σίδερης παρουσίασε στην εκπομπή του “Αφύλακτη διάβαση” ένα ντοκιμαντέρ για το ναζιστικό τάγμα Αζόφ και την πορεία του. Βγήκαν δημόσια τρεις δημοσιολογούντες που όλως τυχαίως είναι μονίμως οι ευνοούμενοι της εξουσίας και τον έβρισαν χυδαία, ζητώντας ούτε λίγο ούτε πολύ τη δημόσια διαπόμπευσή του με χυδαίους χαρακτηρισμούς, όπως “ανδρείκελο του Πούτιν”, “πουτινοπροπαγάνδα”, κ.λ.π.
Ο ρατσισμός γεννάει τον φόβο...η αλληλεγγύη την ΕΛΠΙΔΑ!
Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού συμβάντος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη.
27η Ιανουαρίου η Διεθνής Ημέρα μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος.
Η ημερομηνία επιλέχθηκε επειδή στις 27 Ιανουαρίου 1945 τα προελαύνοντα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Άουσβιτς - Μπίρκεναου στην Πολωνία.
Σαν σήμερα στις 25 Οκτωβρίου του 1881 γεννήθηκε στη Μάλαγα της Ισπανίας ο Πάμπλο Πικάσο, ζωγράφος, χαράκτης, γλύπτης, ποιητής, σκηνογράφος και δραματουργός.
Ως παρακαταθήκη άφησε περίπου 20.000 αυτοτελή έργα του, κάθε μορφής.
«Δεν ξεχνάμε, δεν σταματάμε, δεν υποχωρούμε, δεν επαναπαυόμαστε».
Σαν σήμερα πριν από οκτώ χρόνια ο Φύσσας έπεσε νεκρός από το μαχαίρι του χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Στη μνήμη του Παύλου, στην καθιερωμένη αντιφασιστική πορεία στο Κερατσίνι, χιλιάδες κόσμου δίνουν ραντεβού (στις 17:30 μ.μ.) μνήμης και αγώνα απέναντι στον φασισμό.
Το ξημέρωμα της 18ης Αυγούστου του 1936, εκτελέστηκε από τα φασιστικά όργανα του Φράνκο ο σπουδαίος Ισπανός ποιητής Federico Garcia Lorca. Ήταν τότε, μόλις 38 ετών.
Κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του φημολογείται ότι απήγγειλε το διάσημο έργο του Mariana, το οποίο ξεκινά με την φράση: Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς ελευθερία;
Δ Ε Ν Ξ Ε Χ Ν Α Μ Ε
17 Αυγούστου 1944. Το Μπλόκο της Κοκκινιάς.
Εβδομήντα επτά χρόνια πριν, σαν σήμερα, γράφτηκε με το αίμα 315 πατριωτών η ιστορία της «Μάντρας».
Μην πάψετε ποτέ να θυμάστε και να μνημονεύετε
τη σφαγή του Διστόμου.
Ποτέ!
Μην αφήσετε να ξεχαστεί όπως ξεχάστηκαν άλλα παρόμοια εγκλήματα.
Μην αφήσετε να την παραλάβει η τεχνητή αμνησία
της πολιτικής.
Αμνησία και πολιτική που συμφέρουν μόνον τους ενόχους.
Η μόνη αντίσταση στην κτηνωδία της αμνησίας,
της λήθης, της ύπουλης συγχώρεσης είναι ο πόνος
για τα αθώα θύματα όπως τα τραγικά εκείνα
του Διστόμου στις 10 Ιουνίου 1944.
Ενώνω τη μνήμη μου με τη δική σας και σας υπόσχομαι πως ..
'Δεν θα ξεχάσω...'.
.
"Εδώ' ναι το πικρό το χώμα του Διστόμου.
ώ εσύ διαβάτη, όπου πατήσεις να προσέχεις.
Εδώ πονά η σιωπή, πονάει η πέτρα κάθε δρόμου
κι απ' τη θυσία κι απ' τη σκληρότητα του ανθρώπου.
Εδώ μια στήλη απλή, μαρμάρινη,
όλη κι όλη με ονόματα σεμνά,
και τη Δόξα τα ανεβαίνει λυγμό λυγμό,
σκαλί - σκαλί, μεγίστη σκάλα..'
