Για την ευτυχία …

Ευτυχία …

 

Οι Ιδεολόγοι την τοποθετούν πολύ ψηλά.

Οι Υλιστές πολύ χαμηλά.

Το Μέλλον ως Πηγή Αγωνίας. Της Ντονατέλα ντι Τσέζαρε

Στο κατώφλι μιας νέας χρονιάς και εν μέσω των πολλαπλών κρίσεων που βιώνει η ανθρωπότητα, δοκιμάζεται η ικανότητά μας να σκεφτούμε το συλλογικό μας μέλλον. Στις μεταβολές της σχέσης μας με το μέλλον αναφέρεται το ακόλουθο άρθρο της Ντονατέλα ντι Τσέζαρε, καθηγήτριας Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο La Sapienza της Ρώμης. Δημοσιεύτηκε στην ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, σε μετάφραση του ΘΑΝΑΣΗ ΓΙΑΛΚΕΤΣΗ.

 

Η αυγή της νέας χιλιετίας χαρακτηρίζεται από μια πρωτόγνωρη δυσκολία να φανταστούμε το μέλλον. Το εμπόδιο δεν είναι πλέον τόσο το λεγόμενο «τέλος της Ιστορίας» -εκείνο το κλείσιμο στην ανελέητη οικονομία του κεφαλαίου- όσο το «τέλος του κόσμου» που ήδη εκλαμβάνεται σχεδόν σαν προφανές. Εκείνες που μιλούν γι’ αυτό είναι πρωτίστως οι εμπειρικές επιστήμες: η κλιματολογία, η γεωφυσική, η ωκεανογραφία, η βιοχημεία, η οικολογία. Τουλάχιστον αυτό είναι σαφές: ο κόσμος του ύστερου καπιταλισμού είναι εκείνος της πλανητικής οικολογικής κατάρρευσης. Η συγχώνευση τεχνοοικονομίας και βιόσφαιρας είναι μπροστά στα μάτια όλων. Αποκαλείται Ανθρωπόκαινος η εποχή της Γης στην οποία οι άνθρωποι παρατηρούν τα καταστροφικά και θανατηφόρα αποτελέσματα αυτής της ασύμμετρης συγχώνευσης, εξαιτίας της οποίας η φύση διαβρώνεται μέχρις αφανισμού. Η βιαιότητα όμως της επέμβασης δεν θα ήταν δυνατή χωρίς την αμείλικτη κυριαρχία του κεφαλαίου. Η ανθρώπινη αδυναμία επικρατεί. Ετσι το φαντασιακό των ανθρώπων μετεωρίζεται μεταξύ της ανομολόγητης ευχής να μην αλλάξει τίποτα, να σταματήσει ο χρόνος, και της αγωνιώδους αναμονής για το «ατύχημα του μέλλοντος», στο οποίο πριν από χρόνια ο Πολ Βιριλιό διέβλεπε την καταστροφική έκβαση του «επιστημονικού φονταμενταλισμού».

Πώς θα είναι ο Κόσμος μετά τον Κορονοϊό – Έρχεται το Τέλος της Ιδιωτικότητας; Του Γιουβάλ Νόα Χαράρι

Ο Ισραηλινός συγγραφέας και διανοητής Γιουβάλ Νόα Χαράρι με βαρυσήμαντο άρθρο του σημειώνει ότι οι λαοί οδηγούνται στο ψευτοδίλημμα… Το βρήκαμε στο ΕΘΝΟΣ

Ο πλανήτης βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας καθώς ο ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ έχει πάψει πια να αποτελεί έναν… αόρατο και αόριστο εχθρό που κάποια στιγμή θα ερχόταν σε μορφή πανδημίας. Εχει πάψει επίσης να αποτελεί μόνο πρόβλημα της Κίνας -όπως αρκετοί θεωρούσαν στις αρχές του 2020 υποτιμώντας και αψηφώντας την επικινδυνότητα του ιού- αλλά είναι πλέον ένα παγκόσμιο ζήτημα ζωής ή θανάτου. Ο κορονοϊός είναι εδώ προκαλώντας ένα ολοκληρωτικό LOCKDOWN στον πλανήτη. Κάποια στιγμή όμως, αργά ή γρήγορα, θα φύγει. Απώλειες δυστυχώς υπάρχουν και θα υπάρξουν μέχρι το τέλος της παρούσας κρίσης. Ωστόσο το ανθρώπινο γένος θα επιβιώσει…

Το ερώτημα που εγείρεται είναι πώς θα είναι ο κόσμος μετά τον κορονοϊό. Ο Ισραηλινός συγγραφέας και διανοητής Γιουβάλ Νόα Χαράρι, επιχειρεί να απαντήσει σε αυτό αναλύοντας την επόμενη ημέρα της παγκόσμιας κρίσης που έχει προκαλέσει ο επικίνδυνος ιός μέσω ενός βαρυσήμαντου ΑΡΘΡΟΥ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟΥΣ FINANCIAL TIMES.

Το ΑΠΘ στην 16η θέση όλων των Πανεπιστημίων παγκοσμίως για τις Κλασικές Σπουδές του

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο κατατάσσεται πιο ψηλά από το περίφημο Γέιλ των ΗΠΑ, πιο ψηλά από το παλαιότερο σε λειτουργία πανεπιστήμιο του κόσμου, το Alma Mater Studiorum – Università di Bologna, πιο ψηλά από περίπου 4.500 αξιολογημένα από τον διεθνή οργανισμό QS World University Rankings πανεπιστήμια. O τομέας Κλασικών Σπουδών αντανακλά την διεθνή ακτινοβολία του Αριστοτελείου, πλάι στα κορυφαία πανεπιστήμια της Οξφόρδης, του Κέιμπριτζ, της Χαϊδελβέργης, της Ρώμη, του Χάρβαρντ. Ενημερωθήκαμε από την PARALLAXI, με στοιχεία από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

PARALLAXI

Από την 22η θέση πέρυσι ο τομέας Κλασικών Σπουδών του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ κατετάγη φέτος στη 16η θέση της παγκόσμιας κατάταξης στο πεδίο των Κλασικών Σπουδών (Classics).

Χρόνος Δεσμώτης και Χρόνος Λυόμενος – Οδυσσέας Ελύτης

Το κείμενο του Οδυσσέα Ελύτη  ‘Χρόνος Δεσμώτης και Χρόνος Λυόμενος’, από το Εν λευκώ (Εκδόσεις Ίκαρος) το αλίευσα από το APOKOINOU.EU.

“TΟΝ ΕΚΛΕΙΣΑΜΕ σ’ ένα μικρό κουτί μεταλλικό που τ’ ονομάσαμε «ωρολόγιον», και ησυχάσαμε. Όμως αυτό το κλασικό τικ τακ που απασχολούσε τους παλαιούς μυθιστοριογράφους μπορεί να είναι μέτρηση, μπορεί και διαμαρτυρία. Τίνος είναι, ο ένας του άλλου, δεσμώτης; Ποιος μας έδωσε το δικαίωμα να κάνουμε τον ήλιο τον ανίδεο μετρητή μας; Και τι ’ναι τα ημερονύχτια; Κέρματα που τα ρίχνουμε σ’ ένα τρύπιο κουμπαρά;

Οι σοφοί, μερικοί σοφοί τουλάχιστον, διατείνονται ότι ο χρόνος δεν υπάρχει. Άλλοι το αντίθετο. Ας τα βρούνε μεταξύ τους. Εμείς, που δεν διαθέτουμε παρά τις γνώσεις ενός μέτριου μαθητή λυκείου, ας τα πούμε αλλιώς. Απλοϊκά. Όσο απλοϊκός είναι κι ο τρόπος που βλέπουμε να προσπαθούν οι περισσότεροι ν’ αντιμετωπίσουν και να εξουδετερώσουν τον υποθετικό τους εχθρό, που τον φαντάζονται να καραδοκεί σε κάποια γωνία το πέρασμά τους, μ’ ένα σακούλι, γεμάτο ρυτίδες και λευκά μαλλιά, στο χέρι. Αξίζει να τους ιδούμε.

Εγκαταλείποντας την Ψηφιακή Ουτοπία / Υπολογιστές εναντίον Υπολογισμού

Το άρθρο ‘Εγκαταλείποντας την Ψηφιακή Ουτοπία / Υπολογιστές εναντίον Υπολογισμού’ δημοσιεύτηκε αρχικά στο CRIMETHINC.COM και αναδημοσιεύτηκε σε ελληνική μετάφραση στο MEDIALIBRE.NET.

Το ιδανικό καπιταλιστικό προϊόν θα αντλούσε την αξία του από την αδιάκοπη απλήρωτη εργασία ολόκληρου το ανθρωπίνου γένους. Εμείς, θα ήμασταν περιττοί· αυτό, θα ήταν απαραίτητο. Θα ενσωμάτωνε όλη την ανθρώπινη δραστηριότητα σε ένα ενιαίο πεδίο, προσβάσιμο μόνο μέσω επιπρόσθετων εταιρικών προϊόντων, στα οποία θα συγχωνεύονταν η καταναγκαστική εργασία και η αγορά. Και όλα αυτά μάλιστα θα μπορούσε να τα επιτύχει κάτω από τη σημαία της αυτονομίας και της αποκέντρωσης, ίσως ακόμη και της «άμεσης δημοκρατίας».

Σίγουρα, όταν εφευρεθεί ένα τέτοιο προϊόν, μερικοί καλοπροαίρετοι αντι-καπιταλιστές θα διακηρύσσουν ότι η βασιλεία των ουρανών είναι κοντά – αρκεί μόνο να αφαιρεθεί ο καπιταλισμός από την εξίσωση. Ο ύμνος των λωτοφάγων.

Μαζική παρακολούθηση και “Έξυπνος Ολοκληρωτισμός”

Στεκώμενος έξω από την “Τοπογραφία του Τρόμου” (το πρώην Αρχηγείο της μυστικής αστυνομίας “Γκεστάπο”) στο Βερολίνο, κοιτώντας το γκρίζο και ουδέτερο αισθητικά εξωτερικό περίβλημα, σου είναι δύσκολο να κατανοήσεις το μέγεθος των Ναζιστικών φρικαλεοτήτων που διαπράχθηκε σε αυτόν τον τόπο. Τα σύγχρονα τουριστικά λεωφορεία μεταφέρουν τους τουρίστες από και προς το μουσείο ώστε να επισκεφθούν απομεινάρια του τείχους του Βερολίνου από τον Ψυχρό Πόλεμο, πλέον καλυμμένα με γκραφίτι, το κοντινό “Chekcpoint Charlie” καθώς και το ιστορικό αλλά εκμοντερνισμένο κτίριο της βουλής των Γερμανών (Bundestag). Ωστόσο, σε αυτά τα εδάφη, λειτουργούσαν θεσμοί καίριοι για το σύστημα διώξεων και εκφοβισμών των Ναζί. Από το MEDIALIBRE.NET και το ELLAK.GR.

Από το 1993 μέχρι το 1945, πριν ακόμα καταστραφούν και απογυμνωθούν, τα κτίρια εδώ στέγαζαν την μυστική αστυνομία (Γκεστάπο), την ηγεσία των Ες-Ες (τάγμα προστασίας του ναζιστικού κόμματος) και το κεντρικό γραφείο ασφάλειας του Ράιχ. Αυτοί οι θεσμοί χρησιμοποιούσαν ψυχρές και βάναυσες μεθόδους για να επιτύχουν εξίσου βάναυσους σκοπούς. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η κομμουνιστική μυστική αστυνομία της Ανατολικής Γερμανίας παρακολουθούσε την αλληλογραφία και τις τηλεφωνικές κλήσεις των πολιτών της, καθώς και ξένους πολίτες που βρίσκονταν στα εδάφη της. Αριθμώντας 500.000 επαγγελματίες αλλά και κοινούς πληροφοριοδότες -με μερικές ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ να τους θέλουν έως και 2 εκατομμύρια (δεδομένου ότι συμπεριλαμβάνονται και οι περιστασιακοί πληροφοριοδότες) – για να επιβλέπουν ένα πληθυσμό 17 εκατομμυρίων, η Στάζι έχει χαρακτηριστεί ως ο πιο επιθετικός οργανισμός παρακολούθησης στην παγκόσμια ιστορία.

Δωρεάν οι Αρχαίες Ελληνικές Τραγωδίες στο διαδίκτυο, σε Ελληνικά και Αγγλικά

Μια εξαιρετική δουλειά, μας δίνει τη δυνατότητα να κατεβάσουμε δωρεάν όλες τις αρχαίες τραγωδίες και μάλιστα σε πρωτότυπο κείμενο, σε νέα ελληνικά αλλά και σε αγγλικά!

 Αναζητώντας τις πνευματικές ρίζες κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου σε τούτο τον πλανήτη, το ηλ. περιοδικό 24GRAMMATA.COM και το ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ “ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ» δούλεψαν με την ελπίδα ότι τούτη η σελίδα θα καταλήξει στα χέρια ανθρώπων που θέλουν να φτιάξουν έναν καλύτερο κόσμο.

Το μάθαμε από το THESSALONIKIARTSANDCULTURE.GR

  

Κατεβάστε όποια τραγωδία θέλετε πατώντας ΕΔΩ

Ο Αριστοτέλης και ο Πολεοδομικός Σχεδιασμός της ιδανικής Πόλης. Του Θανάση Μπαντέ

Το άρθρο του ΘΑΝΑΣΗ ΜΠΑΝΤΕ ‘Ο Αριστοτέλης και ο πολεοδομικός σχεδιασμός της ιδανικής πόλης’ δημοσιεύτηκε στις 8 Μαΐου 2016 στο διαδικτυακό τόπο ERANISTIS.NET. Ο Θανάσης Μπαντές είναι φιλόλογος, που  ζει και εργάζεται στις Σέρρες. Έχει κάνει διαλέξεις για το Αριστοτελικό έργο, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Αρχαία Αλεξάνδρεια το 30 π.Χ. Πόλη της Αιγύπτου των ελληνιστικών χρόνων

Από τη στιγμή που τα καταναλωτικά αγαθά παράγονται από τους εργάτες, τους τεχνίτες και τους γεωργούς, η υλική ευμάρεια της πόλης θεωρείται εξασφαλισμένη. Αυτό που μένει είναι η θέση της πόλης που σαφώς έχει τεράστια σημασία πρώτα απ’ όλα για την υγεία του πληθυσμού: «… επειδή» (η υγεία εννοείται) «έχει απόλυτη προτεραιότητα (γιατί οι πόλεις με προσανατολισμό προς την ανατολή και τους ανατολικούς ανέμους είναι καλύτερες για την υγεία, δεύτερο όσες δεν τις πιάνουν οι βόρειοι άνεμοι, γιατί έχουν πιο ήπιο χειμώνα)». (1330a 38 – 41).